Chapter Title : പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 1 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

നിമിഷം ഞാൻ റോഡ് പോലും മറന്നുപോയി.

"ഇവൾക്ക് ഇത്രയും ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നോ?"

എന്ന് ആലോചിച്ച് ഞാൻ പതുക്കെ ആ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് കൂടി നോക്കിയതേയുള്ളൂ... ​പെട്ടെന്ന്, ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ ആ ഉരുണ്ട കണ്ണുകൾ 'ടപ്പേ' എന്ന് തുറന്നു!

​ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് റോഡിലേക്ക് മാറ്റിയെങ്കിലും സംഗതി കൈവിട്ടു പോയിരുന്നു.

അവൾ കണ്ണുകൾ വലുതാക്കി എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി, എന്നിട്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ സീറ്റിൽ നേരെ ഇരുന്നു.

​"എന്താടാ... ഐശ്വര്യം നോക്കി തീർന്നില്ലേ?"

​എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ലഡു പൊട്ടി ചിതറി. ഞാൻ വിക്കി,

"ഏയ്.. ഞാൻ.. ഞാൻ വണ്ടി ഓടിക്കുകയല്ലേ. നീ ഉറങ്ങുമ്പോ തല വശത്തേക്ക് വീഴുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് നോക്കിയതാ.."

​അനു വിടുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അവൾ ആ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് പാളി നോക്കി.

​"സത്യം പറ അപ്പൂ... നീ എന്റെ ഐശ്വര്യം നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നില്ലേ? അതോ ഈ വണ്ടിയുടെ പ്ലാസ്റ്റിക് മണത്തിനിടയിൽ ഞാൻ ശ്വാസം മുട്ടി ചത്തോ എന്ന് നോക്കിയതാണോ?"

​"അല്ല.. അത്.. പിന്നെ.."

ഞാൻ ആകെ വിയർത്തു.

​അവൾ പതുക്കെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാഞ്ഞിരുന്നു.

"കണ്ണാടിയിലൂടെ നീ എന്നെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. നാലാം ക്ലാസ്സിലും നിനക്ക് ഈ സ്വഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് എന്റെ പെൻസിൽ ഒടിച്ചിട്ട് ഞാൻ കരയുന്നത് നീ ദൂരെ നിന്ന് ഇങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കും. ഇപ്പൊ നീ വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോഴും അത് തന്നെ പരിപാടി!"

​എന്റെ ചമ്മൽ ഒരു ഹിമാലയത്തോളം വളർന്നു. പത്ത് ലക്ഷത്തിന്റെ കാറിൽ ഇരുന്നു ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചമ്മുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാണ്.

​"നീ ഒരുപാട് അങ്ങ് നോക്കണ്ട. നോക്കി നോക്കി ലാസ്റ്റ് ഈ 'ആണും പെണ്ണും കെട്ട' വണ്ടി എവിടെയെങ്കിലും കൊണ്ട് ഇടിക്കും. എന്നിട്ട് വേണം എനിക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടക്കാൻ!"

അവൾ വീണ്ടും ഫോമിലായി.

​ഞാൻ ഒന്നുറപ്പിച്ചു, ഇവൾ ഉറങ്ങിയാലേ ഐശ്വര്യമുള്ളൂ. വായ തുറന്നാൽ പിന്നെയും ആ പഴയ കാന്താരി തന്നെ!

​"നീ ഉണർന്ന സ്ഥിതിക്ക് നമുക്ക് എവിടെയെങ്കിലും നിർത്തി ചായ കുടിക്കാം. നിന്റെ ഈ വായ ഒന്ന് അടക്കാൻ