Chapter Title : പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

വേണ്ട അപ്പൂ! നീ എന്നാ അവിടെ ഇളിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുവായേ? അന്ത അക്കയെ പാർത്ത്
'അക്കാ വിടുങ്കെ... അവൾ കൊഞ്ചം അധികം പേശുവാ'
എന്ന് നീ ചൊല്ലുവായേ... നിനക്ക് അവളുടെ കൂടെ വല്ല 'സമാചാരവും' ഇരിക്കാ?"

​ഞാൻ ചിരിച്ചു പോയി.

"അയ്യടാ! ആ പാവം റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ചേച്ചിയെയാണോ നീ സംശയിക്കുന്നത്? ഞാൻ ആകെ ചമ്മി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. നിന്റെ ആ തമിഴ് കേട്ട് അവർ വല്ല കേസും കൊടുത്താൽ നമ്മൾ ഇന്ന് സേലം ജയിലിൽ കിടന്നേനെ!"

​അനു എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു.

"ജയിലിലാ? എന്നെ ആരും ജയിലിൽ ഇടാൻ മുടിയാത്! "

"അനു.. ഇനി തമിഴ് സംസാരം വേണ്ട കേട്ടോ.."

"എന്നാടാ.. അപ്പു.. സേലത്തു വന്നാൽ തമിഴ് സംസാരിക്കണം...നീയും തമിഴ് പേസണം.."

"ഓഹ്.. ഒന്നുപോടീ...എനിക്കൊന്നും വയ്യ പേശാൻ...!!"

"ഡേയ് അപ്പൂ..ഈ ഒറ്റ റൂമിൽ എങ്ങനെയാടാ നമ്മൾ കിടക്കുന്നത്? പാര്... ഒരേ ഒരു ബെഡ് മട്ടും താൻ ഇരുക്ക്. നീ എങ്കെ പോയി പടുപ്പായേ?"

​ഞാൻ ആ റൂമിലെ ആഡംബരമൊക്കെ ഒന്ന് നോക്കി.

"റൂം കൊള്ളാം അനുവേ. നല്ല സെറ്റപ്പ്. പിന്നെ ബെഡിന്റെ കാര്യം... നീ പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ അവിടെ ആ ബെഡിന്റെ മൂലക്ക് അങ്ങ് അഡ്ജസ്റ്റ് പണ്ണുവായേ.. നീ ഇങ്ങേ അറ്റത്തും കിടന്നോ...!!
അല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ. പുറത്ത് ആ തിരുവിഴാ ബഹളത്തിനിടയിൽ റോഡിൽ പോയി പടുക്ക മുടിയാതല്ലോ?"

​അവൾ പതുക്കെ ആ ബെഡിലെ വിരിപ്പ് തടവി നോക്കി.

"പറ്റൂല്ല മോനെ... നീ ആ കസേരയിൽ തൂങ്കു.അല്ലെങ്കി നേരത്തേ സെൽവിയുടെ മുന്നിന്ന് പറഞ്ഞപോലെ നിലത്തു കെടക്ക്...!"

​ഞാൻ ആ കസേരയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. ഒരുമാതിരി മരത്തടി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ പഴയ ഡിസൈൻ കസേര. അതിൽ കിടന്നാൽ രാവിലെ ആകുമ്പോഴേക്കും എന്റെ നട്ടെല്ല് സേലം ഹൈവേ പോലെ വളഞ്ഞു പോകും.

'ശെടാ ഇവളിത് സീരിയസ് ആയി പറയുന്നതാണോ' എന്ന് ചിന്തിച്ചുപോയി ഞാൻ....പക്ഷെ വിട്ടുകൊടുത്താൽ ശരിയാവില്ല..

​"അയ്യോ.. ഒന്ന് പോടീ! ഈ നിലത്ത് കിടന്ന് ഉറങ്ങാനോ? അതൊന്നും നടക്കില്ല മോളെ. പിന്നെ നീ പറഞ്ഞ ആ കസേര... അതിൽ എങ്ങനെയെടീ ഉണ്ടക്കണ്ണീ ഒരാൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ