Chapter Title : പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

പറ്റുന്നത്? ഞാൻ അതിൽ മണിക്കൂറുകൾ ഇരുന്നാൽ ആ കസേര അപ്പൊ തന്നെ 'ടപ്പേ'ന്ന് പൊട്ടും!"

​"അപ്പൂ... റൊമ്പ അധികമാ പേസാതെ! നീ അന്ത ചെയർലെ ഇരുന്നിട്ടേ തൂങ്കു. ഇല്ലേൽ നിലത്ത് പടു. അന്ത ബെഡ്ഡില് വരണമെന്ന് നെനയ്ക്കണ്ട. നിന്റെ ഉദ്ദേശം എനിക്ക് നല്ലോണം പുരിയും മോനേ ഡിസൈനർ അളിയാ...!!!"

​എനിക്ക് ദേഷ്യവും ചിരിയും ഒരുപോലെ വന്നു.

"എന്ത് ഉദ്ദേശം? എടി, നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ നിന്നെ പിടിച്ചു തിന്നാനൊന്നും എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല. ഞാൻ ആ സൈഡിൽ, നീ ഈ സൈഡിൽ... അങ്ങനെ കിടക്കാം. അല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ!"

​അതുകേട്ടതും അവൾ ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു കണ്ണ് ഉരുട്ടി.

"ആഹാ... എന്താ അതിമോഹം! ഇന്ന് കണ്ടവന്റെ ഒപ്പം കിടക്കയിൽ കിടക്കാൻ ഞാൻ എന്താ ബസ് സ്റ്റാൻഡ് വെടിയാണോ? ഹും!!!"

അനുവിന്റെ ആ 'ബസ് സ്റ്റാൻഡ് വെടി' പ്രയോഗം കേട്ടതും എന്റെ സകല കൺട്രോളും പോയി. ഈ ഉണ്ടക്കണ്ണിക്ക് എന്തിന്റെ ദോഷമാണ്! സേലം ചൂട്ടതു ഇത്തിരി വട്ടായതാണോ എന്ന് പോലും ഞാൻ സംശയിച്ചു.

​"എടി... എടി... എന്തൊക്കെയാ ഈ നാവിന്ന് വരുന്നത്?!!

നീ ബസ് സ്റ്റാൻഡ് വെടിയായാൽ പോലും നിന്നെ ആരും നോക്കില്ലെടീ ഉണ്ടക്കണ്ണീ!

അത്രക്ക് ഗ്ലാമറൊന്നും നിനക്കില്ല. പിന്നെ, ഇന്ന് കണ്ടവനോ? പതിനാറ് വർഷം മുൻപ് നാലാം ക്ലാസ്സിൽ എന്റെ ബെഞ്ചിന് പുറകിൽ ഇരുന്ന് എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് തല്ല് വാങ്ങിയിരുന്ന ആ കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണല്ലേ നീ? നിന്നെ എനിക്ക് ഇന്നലെ കണ്ട പരിചയമൊന്നുമല്ല ഉള്ളത്!"

​അവൾ പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് ഒരു തലയിണ എടുത്ത് എന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു.

"അപ്പൂ! കൊഞ്ചം അധികമാ പോകുത്. നാലാം ക്ലാസ്സിൽ തല്ല് വാങ്ങിയത് ഇപ്പൊ ബെഡ് ഷെയർ ചെയ്യാനുള്ള ലൈസൻസ് ഒന്നുമല്ല!
നീ ആ ചെയർലെ പോയി ഇരിക്കു. ഇല്ലേൽ വെളിയില് പോയി അന്ത സെൽവി അക്കയോട് ചൊല്ലി വേറെ വല്ല  മെത്തയും വാങ്ങി റോഡ്‌ലെ പടു!!!"

​ഞാൻ ആ തലയിണ പിടിച്ചെടുത്ത് ബെഡിന്റെ ഒരു മൂലയിലേക്ക് ഇട്ടു.

"നീ എത്ര തമിഴ് പറഞ്ഞാലും ഞാൻ ഈ തറയിൽ കിടക്കില്ല.പുറത്തും പോവില്ല...സേലത്തെ കൊതുക് എന്നെ എടുത്തു