Chapter Title : പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ആലോചിച്ചതാ!"

ഞാൻ ഒരുമാതിരി ചമ്മി വിക്കി പറഞ്ഞു.

​അനു പതുക്കെ ഫോൺ താഴെ വെച്ചു. എന്നിട്ട് ആ തലയണയ്ക്ക് അപ്പുറത്ത് നിന്ന് എന്നെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ കള്ളച്ചിരി വിരിയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

​"അപ്പൂ... റൊമ്പ അധികമാ പോകാതെ. സിലിംഗ് ഡിസൈനും എന്റെ കൊലുസ്സും തമ്മിൽ എന്നാ സംബന്ധം?

നീ എന്റെ കാല് താനേ നോക്കിട്ട് ഇരുന്നിയേ? പുരിഞ്ചു പോച്ച് മോനേ... നിന്റെ മനസ്സിനുള്ളിൽ വല്ല ഇന്റീരിയർ ഡിസൈനും നടക്കുന്നുണ്ടോ?"

​"ഒന്ന് പോടീ ഉണ്ടക്കണ്ണീ! ഞാൻ നിന്റെ ആ പഴയ കണക്ക് ആലോചിച്ചതാ. അന്ന് നീ ഈ കാല് വെച്ചല്ലേ എന്നെ ചവിട്ടി ഓടിച്ചത്? ഇപ്പോഴും അതിന് ഒരു മാറ്റവുമില്ലല്ലോ!"

​അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു. ആ കൊലുസ്സ് ഒന്നുകൂടി കിലുങ്ങി.

​"സരി... വിടു. ആനാ ഇപ്പടി പാർക്കരുത് റൊമ്പ തപ്പ്. നിനക്ക് കൊഞ്ചം ഉറക്കം വരുതില്ലൈ? ബാംഗ്ലൂർ പോകുമ്പോ വണ്ടി ഓട്ട മുടിയാതല്ലോ."

​അവൾ പതുക്കെ അവളുടെ പുതപ്പെടുത്ത് ആ കാലുകൾ മൂടി.

എനിക്ക് എന്തോ ഒരു നഷ്ടബോധം തോന്നി.

എങ്കിലും ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, തലയണകൾക്ക് അപ്പുറത്തിരുന്ന് അവൾ എന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടം... അതിൽ പൈനാപ്പിളിന്റെ പുളിയല്ല, നല്ല ഒന്നാന്തരം കരിമ്പിൻ ജ്യൂസിന്റെ മധുരമായിരുന്നു.

​അവൾ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യാൻ സൈഡ് ടേബിളിലേക്ക് കൈ നീട്ടി. മുറിയിൽ ഇരുട്ടായപ്പോൾ ആ കൊലുസ്സിന്റെ കിലുക്കം മാത്രം എന്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

​"സരി മോളെ... ഇനി നിന്റെ 'തമിഴ് വിശ്വരൂപം' നിർത്തി കൊഞ്ചം നേരം തൂങ്കു. രാവിലെ ബാംഗ്ലൂർ പോകാനുള്ളതാ,"

ഞാൻ മെല്ലെ കണ്ണ് ചിമ്മി.

മുറിയിലെ വെളിച്ചം അണയ്ക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് എസി ഓൺ ആണെങ്കിലും, അന്നത്തെ ആ അലച്ചിലും സേലത്തെ ഉഷ്ണവും കാരണം ഷർട്ട് ശരീരത്തിൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്ന് ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി വിടുവിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​അനു ഫോൺ മാറ്റി വെച്ച് തിരിഞ്ഞതും ഞാൻ ഷർട്ട് പകുതി അഴിച്ച അവസ്ഥയിലായിരുന്നു.

എന്റെ ആ 'സിക്സ് പാക്ക് കണ്ടതും അവൾ ബെഡിൽ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.