Chapter Title : പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ആ ഉരുണ്ട കണ്ണുകൾ മുട്ടയോളം വട്ടത്തിൽ പുറത്തേക്ക് തള്ളി!

​"അയ്യോ! എന്നാടാ ഇത്? അപ്പൂ... നീ എന്നാ പണ്ണുവായേ?"

അവൾ പുതപ്പ് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് നിലവിളിച്ചു.

​ഞാൻ ഷർട്ട് ഊരാൻ തുടങ്ങിയ കൈ അവിടെത്തന്നെ നിർത്തി.

"എന്താടി? ഷർട്ട് അഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാ. ഭയങ്കര ചൂട്, ശരീരമെല്ലാം ചൊറിയുന്നു."

​അവൾ കയ്യിലിരുന്ന തലയിണ എനിക്ക് നേരെ ഒരു പരിച പോലെ പിടിച്ചു. അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടും ചമ്മൽ കൊണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു.

​"അപ്പൂ! ഷർട്ട് അഴിച്ചാൽ ഉന്നെ കൊന്നിടുവേൻ! ഇപ്പടി ഇരുന്നാൽ ഞാൻ ഇങ്കെ ഇരിക്കമാട്ടേൻ. എന്നാടാ... 'സെഡ്യൂസിംഗ്'  ആണോ? ഇന്ത ഡിസൈനർ ബുദ്ധി എന്റെ അടുത്തു വേണ്ട മോനേ!"

​ഞാൻ ചിരി കടിച്ചുപിടിച്ചു.

"സെഡ്യൂസിംഗോ? എടി, ഈ കോലം ഉള്ള നിന്നെയാണോ  സെഡ്യൂസിംഗ്  ചെയ്യേണ്ടത്? എനിക്ക് ചൂട് എടുത്തിട്ട് വയ്യ അതുകൊണ്ടാ..."

​"ഇത്രയും നല്ല എസി ഉള്ളപ്പോൾ നിനക്ക് ചൂടോ...അതൊന്നും എനക്ക് തെരിയാത്! ഷർട്ട് പോടാതിരുന്നാൽ അത് റൊമ്പ തപ്പ്. നീ  ബോഡി കാട്ടി എന്നെ മയക്കാൻ നോക്കണ്ട. മര്യാദയ്ക്ക് ഷർട്ട് പോടു. ഇല്ലേൽ ഞാൻ ഇപ്പോഴേ പോയി ആ സെൽവി അക്കയോട് പരാതി ചൊല്ലുറേൻ!"

​"പരാതി പറഞ്ഞാൽ അവൾ വന്ന് എനിക്ക് വേറെ ഷർട്ട് ഇട്ടു തരുമോ?"

ഞാൻ മെല്ലെ ഒന്ന് ചൊറിഞ്ഞു.

​അവൾ പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ എറിയാൻ ഓങ്ങി.

"അപ്പൂ! തമാശ വേണ്ട. ഷർട്ട് അഴിക്കാതെ അന്ത മൂലയിൽ പോയി തൂങ്ങു. ഉന്നുടയ 'ബോഡി' പാക്കറ അളവിന് എനിക്ക് വട്ടൊന്നും ഇല്ലൈ. പുരിഞ്ചുതാ?"

​അവളുടെ ആ വിരട്ടൽ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി, ഇവൾക്ക് ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ പേടിയല്ല, മറിച്ച് എന്തോ ഒരു ചമ്മലാണെന്ന്. ഞാൻ പതുക്കെ ബട്ടൺസ് വീണ്ടും ഇട്ടു.

​"സരി... സരി... കോപപ്പെടാതേ. നിന്റെ ഈ ഉണ്ടക്കണ്ണ് കണ്ട് പേടിച്ചിട്ട് ഞാൻ ഷർട്ട് ഇടാം.. പോരെ.."

​അവൾ ഒന്ന് സമാധാനപ്പെട്ട് ബെഡിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു.

" നീ ഷർട്ട് ബട്ടൺ മര്യാദയ്ക്ക് പോട്ടിട്ട് അന്ത മൂലയിൽ പടു. ലൈറ്റ് ഓഫ് പണ്ണു!"

​മുറിയിൽ ഇരുട്ടായപ്പോൾ, ഷർട്ടിന്റെ ഇടുക്കത്തിനിടയിലും എന്റെ ഹൃദയം പൈനാപ്പിൾ ലൈം