Chapter Title : പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

തമിഴ് കുടുംബങ്ങൾ വരെ എന്നെ ഒരുമാതിരി 'ക്രിമിനൽ' ലുക്കിൽ നോക്കുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ വെയിറ്ററെ നോക്കി ഇളിച്ചു.

​"അണ്ണാ... അവൾ ചൊല്ലുറത വിടുങ്കെ. പേച്ചി കൊഞ്ചം അധികം താൻ. എനക്ക് ഈ പ്ലേറ്റ് സാമ്പാർ മാറ്റി നല്ല ചൂട് സാമ്പാർ കൊണ്ടുവരുങ്കെ. ആനാ അന്ത മുരിങ്ങക്കായ് കൊഞ്ചം സോഫ്റ്റാ ഇരിക്കണം. ഇല്ലേൽ കടിക്കുമ്പോ വണ്ടിയുടയ 'ടയർ' കടിക്കുന്ന മാതിരി ഇരിക്കും!"

​എന്റെ തമിഴ് കേട്ട് വെയിറ്റർ തല ചൊറിഞ്ഞു.

"മുരിങ്ങക്കായ് ടയർ മാതിരിയാ? സാർ... ഇത് ഹോംലി ഫുഡ് സാർ. ശരി... വേറെ ചൂട് സാമ്പാർ എടുത്തു വരേൻ."

അനു ഓരോ പാത്രവും എടുത്ത് പോസ്റ്റ്മോർട്ടം തുടങ്ങി. ഒരു പപ്പടം (അപ്പളം) എടുത്ത് അവൾ വായുവിലിട്ട് വീശി.

"അണ്ണാ...നില്ല്..... ഇന്ത സാമ്പാർല ഉപ്പ് ഇല്ലൈ! പിന്നെ ഇന്ത പപ്പടം... അതായത് അപ്പളം... ഇതെന്നാ ഇപ്പടി വളയുന്നത്? തമിഴ്നാട് അപ്പളം 'ടപ്പേ' 'ടപ്പേ' ന്ന് പൊട്ടണ്ടേ? ഇത് നനഞ്ഞ തോർത്ത് മാതിരി ഇരിക്കുതേ!"ഇതിൽ എപ്പടി സാപ്പിട മുടിയും?"

​

​വെയിറ്റർ പാവം വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി.

"അമ്മാ... ടൈം ഏറെ ആയാച്ചു..കൊഞ്ചം വഴുതുന്നതാകും. ഞാൻ വേറെ എടുത്തു വരേൻ."

​ഞാൻ (അപ്പു): "അണ്ണാ... അതൊന്നും വേണ്ട. നീങ്ക പോവുങ്കോ... ഇല്ലേൽ ഇവൾ സേലം മൊത്തം അടിച്ചുമറിച്ചിടും!"

സമയമെടുത്തു തന്നെ ഞങ്ങൾ ആ 'ആവറേജ് '​ മീൽസ് കഴിച്ചുതീർത്തു...ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ബില്ല് വന്നപ്പോൾ അനു വീണ്ടും അവളുടെ തമിഴ് പുറത്തെടുത്തു.

ക്യാഷ്യറെ നോക്കി അവൾ കാച്ചി. ഞാൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു ഇനി വേണ്ട നിർത്തൂ എന്ന രീതിയിൽ...പക്ഷെ അവൾ എന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ഉരുട്ടിയിട്ട് വീണ്ടും തമിഴിലേക്ക് കടന്നു.

​ "എന്നാടാ ഇത്? ഇത്രയും പൈസയാ? നങ്കെ സാപ്പിട്ടത് കുറച്ച്, നീ പോട്ട ബില്ല് റൊമ്പ അധികം! ഉങ്ക ഹോട്ടൽ 'അവരാതം' മാതിരി ഇരിക്കുത്. എസി ഇല്ലൈ, ഇതിന് ഇത്ര കാശാ? റൊമ്പ മോസം!"

​ബില്ല് കൊടുക്കുന്ന ആൾക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും അനുവിന്റെ ആ ഉരുണ്ട കണ്ണിലെ ദേഷ്യം കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ പേടിച്ചു പോയി.

​"അമ്മാ... ഡിസ്കൗണ്ട് തരേൻ. കൊഞ്ചം ശാന്തമാകുങ്കെ!"