Chapter Title : പകുതി പൂക്കുന്ന പാരിജാതങ്ങൾ 4 [സ്പൾബർ]

പറഞ്ഞ് അവളെ അടക്കി നിർത്തിയതാണ്..അവളുടെ കുഞ്ഞുമോൾ കരഞ്ഞ് തളർന്നിട്ടുണ്ട്.
എതിർവശത്തിരുന്ന് കഴിക്കുന്ന സണ്ണിയെ ആർത്തിയോടെയാണ് മിയ നോക്കുന്നത്.

“ഇച്ചായാ,..ഇതെന്നാന്നേ പതിയെ… ?
വേഗം കഴിക്ക്…”

മിയ ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവൾക്ക് ഭക്ഷണമൊന്നും ഇറങ്ങുന്നില്ല. എത്രയും പെട്ടെന്ന് മുറിയിലെത്തിയാ മതി…

“നിക്കെടീ… ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ലേൽ എങ്ങിനെയാടീ നിന്നെ മേയ്ക്കുന്നേ..?’

മിയ, ഇളിഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി.

“ഉം… നന്നായി കഴിച്ചോ… ഇന്ന് എന്റെ മോൻ കുറേ വിയർക്കും…”

“ വിയർക്കുന്നതാരാന്ന് നമുക്ക് കാണാം..”

“കാണാനൊന്നൂല്ല… ഇന്നിച്ചായനെ ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കൂല ഞാൻ…”

നാവ് നീട്ടി ചുണ്ട് നക്കിക്കൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ മിയ പറഞ്ഞു. അവൾ ടേബിളിനടിയിലൂടെ കാലിട്ട് സണ്ണിയുടെ കുണ്ണയിൽ പതിയെ ചവിട്ടി…

“ഇച്ചായാ… ഇവനെപ്പഴാ എണീറ്റേ… ?”

അവന്റെ കുണ്ണ കുലച്ച് നിൽക്കുന്നതറിഞ്ഞ് മിയ ചോദിച്ചു.

“അവനൊക്കെ എപ്പഴേ എണീറ്റെടീ…. ഇന്നിനി അവൻ ഉറങ്ങാനാ പാട്…”

“അല്ലെങ്കിലും ആരാ അവനെയിന്നുറക്കുന്നേ… ?
കള്ളന് വെച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാൻ…”

അവളുടെ തുടുത്ത പിളർപ്പ് നനഞ്ഞ് കുഴയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൂതിയും പൂറും പിളർന്ന് കുണ്ണക്ക് വേണ്ടി വാ പൊളിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ബെറ്റി ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അത് കണ്ട് മിയ വേഗം കാല് പിൻവലിച്ചു.

“മമ്മീ വാ… ഇങ്ങോട്ടിരിക്ക്…. കഴിക്കാം..”

മിയ സന്തോഷത്തോടെ ഒരു ചെയർ നീക്കിയിട്ടു.

“ഞാൻ കഴിച്ചോളാം… എനിക്ക് ഒരൻപതിനായിരം രൂപ വേണം…”

മുറുകിയ മുഖത്തോടെ ബെറ്റി പറഞ്ഞു. ചോദിച്ചത് സണ്ണിയോടാണെങ്കിലും അവൾ നോക്കിയത് മിയയുടെ മുഖത്തേക്കാണ്.

“മമ്മിക്കെന്തിനാ…. “

മിയ ചോദിച്ച് തുടങ്ങിയതും സണ്ണി അവളെയൊന്ന് നോക്കി.ആ നോട്ടം കണ്ട് മിയ പേടിച്ച് പോയി.. ശക്തമായ താക്കീത് അവന്റെ നോട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. വേണ്ടായെന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവൻ തലയാട്ടുകയും ചെയ്തു.
പറയാനുള്ളതിന്റെ ബാക്കിയവൾ വിഴുങ്ങി..

“മമ്മീ… നാളെ ബാങ്ക് തുറന്നിട്ട് എടുത്ത് തന്നാ പോരേ… ?”

അങ്ങേയറ്റം വിനയത്തോടെ സണ്ണി ചോദിച്ചു.

“ബാങ്കീന്നെടുത്താലും ഇല്ലേലും നാളെ പതിനൊന്ന് മണിക്ക് എനിക്ക് പൈസ കിട്ടണം… “

അതും പറഞ്ഞ് ബെറ്റി വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു.

“മമ്മിക്കെന്തിനാ ഇച്ചായാ ഇപ്പോ ഇത്രേം പൈസ…?”

ബെറ്റി വാതിലടച്ചതും, മിയ ചോദിച്ചു.

“മമ്മിക്ക് പുഴുങ്ങിത്തിന്നാൻ… നീയെന്തിനാടീ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളൊക്കെ അന്വോഷിക്കുന്നേ..?
മമ്മി എന്തേലും ചെയ്തോട്ടെ… ഇത്രയും കാലം എല്ലാം മമ്മിയല്ലേ കൈകാര്യം ചെയ്തേ..?
അവർക്കും പൈസക്ക് ആവശ്യം കാണും…”

“എന്നാലും അൻപതിനായിരം രൂപയൊക്കെ…”

“മിണ്ടരുത് നീ… അൻപതിനായിരമോ, ഒരു ലക്ഷമോ എത്രയാന്ന് വെച്ചാ ചെക്കൊപ്പിട്ടാ മാത്രം