Chapter Title : പണി 3 [ആനീ]

ശബ്ദത്തിൽ, പക്ഷേ ആരോടോ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് പോലെ നക്ഷത്ര പറഞ്ഞു:

"ഇപ്പോൾ വേണ്ട... സമയമായിട്ടില്ല... പോകൂ..."

​ആരോടാണ് അവൾ സംസാരിക്കുന്നത്? ആ മുറിയിൽ അവർ നാലുപേരുമല്ലാതെ മറ്റാരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?

ആ ഇരുട്ടിൽ അവരുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറി. നക്ഷത്രയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും നാസർ പതുക്കെ അവളുടെ കൈകളിലെ പിടി വിട്ടു.

​പെട്ടെന്ന് കറന്റ് വന്നു. വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ നക്ഷത്ര സോഫയിൽ നിന്ന് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഭയമോ സങ്കടമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; പകരം ഒരുതരം ശൂന്യതയായിരുന്നു. അവൾ ആ ചുവന്ന നൈറ്റ് ഡ്രസ്സ്‌ വലിച്ചു താഴേക്ക് ആക്കി കൊണ്ട് അവരെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ, പതുക്കെ തുളുമ്പുന്ന ചന്തികൾ കുലുക്കി നടന്ന് തന്റെ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു.

​അവളുടെ ആ നടത്തം നാസറും സംഘവും കാമത്തോടെയും അതോടൊപ്പം അത്ഭുതത്തോടെയും നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആ വശ്യത ആ നിമിഷവും അവരുടെ ലഹരി കുറച്ചിരുന്നില്ല.

​"നമുക്ക് തള്ളി തുറന്ന് നോക്കിയാലോ?"

നാസർ വാതിലിന് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

​ടക്... ടക്... ടക്!

​പെട്ടെന്ന് അടുക്കള ഭാഗത്ത് നിന്ന് എന്തോ പാത്രങ്ങൾ താഴെ വീഴുന്ന കഠിനമായ ശബ്ദം കേട്ടു. ആരോ അവിടെ ഉണ്ടെന്നത് പോലെ! വിഷ്ണുവും കിരണും പോയ വണ്ടി തിരികെ വന്നിട്ടില്ലെന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. പിന്നെ ആരാണ് അവിടെ?

​അടുക്കളയിൽ നിന്ന് എന്തോ ഒന്ന് നിലത്തുകൂടി വലിച്ചിഴക്കുന്ന ശബ്ദം കൂടി കേട്ടതോടെ അവരുടെ ഉള്ളിലെ ലഹരി ആവിയായിപ്പോയി. ആ പഴയ ഫ്ലാറ്റിലെ നിഗൂഢതകൾ ഈ വീട്ടിലേക്കും എത്തിയതുപോലെ.

​"എടാ... ഇവിടെന്തോ കുഴപ്പമുണ്ട് മാറ്റാരോ അവിടെയുണ്ട് . നമുക്ക് പോകാം!"

അനന്തുവിന്റെ ശബ്ദം വിറച്ചു.

​നാസറും സാമും ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല. ആ ഭയം അവരെ കീഴടക്കിയിരുന്നു. അവർ വേഗം വീടിന് പുറത്തേക്ക് ഓടി, ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ആ രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു. അവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അടച്ചിട്ട ആ മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ആരുടെയോ ഒരു നേർത്ത ഒരു ചിരി ഉയർന്നു കേട്ടു.

……….

​ആ ഭിക്ഷക്കാരന്റെ വാക്കുകളും ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ ഷാളും വിഷ്ണുവിനെയും കിരണിനെയും വല്ലാതെ ഉലച്ചുകളഞ്ഞു.

“എടാ നീ വണ്ടിയെടുക്ക് എനിക്കൊരു കാര്യം അറിഞ്ഞേ പറ്റു”

“എന്താ കിരൺ കാര്യം പറ’

“നിന്റെ അ വണ്ടി എവിടെയാ”

“വർഷോപ്പിൽ ഉണ്ട്”

“നീ വാ എനിക്കൊന്നു അ വണ്ടി നോക്കണം”

“ഓക്കേ”

സത്യം തേടിയുള്ള അവരുടെ യാത്ര