Chapter Title : പതറുന്ന പവിത്രത 2 [Caraxes]

വേലിക്കെട്ടുകൾക്കുള്ളിലും കഥകൾ ഒരുപാടുണ്ടെന്ന ഒരു പരോക്ഷമായ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു ദിനേശൻ അവിടെ നൽകിയത്.

“ഞാൻ എന്നാൽ ഇറങ്ങുവാ സുധാകരൻ ചേട്ടാ…” അതും പറഞ്ഞ് അവൻ ചായക്കടയുടെ പടവുകൾ ഇറങ്ങി തന്റെ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

അവൻ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറി ഡോർ അടച്ചതും, കേളപ്പൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “എന്റെ ഭാസ്കരാ… നീ എന്തിനാ അവനോട് ആ സുരേഷിന്റെ കാര്യം ചോദിക്കാൻ പോയത്? ആ ചെറ്റയുടെ നോട്ടം കണ്ടില്ലേ… അവനൊക്കെ എന്താ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ആർക്കറിയാം!”

“പറ്റിപോയി… എന്നാലും ആ തായോളി എന്റെ സ്മിത മോളുടെ കാര്യം ചോദിക്കുമോയെന്ന് ഞാൻ ഓർത്തോ.” ഭാസ്കരൻ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു.

ഇതേസമയം, വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പാടവരമ്പത്തെ ആ കല്ലും, പുല്ലും കുഴിയും നിറഞ്ഞ ഇടവഴിയിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ദിനേശന്റെ തലച്ചോറിൽ മറ്റൊരു ചിന്തയായിരുന്നു. ചായക്കടയിലെ ആ സംസാരമോ, അതോ സുരേഷ് തന്റെ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നോ ഇല്ലയോ എന്നത് അവന് ഒരു വിഷയമേ ആയിരുന്നില്ല. കാരണം സുരേഷ് അവന്റെ വിശ്വസ്തനായ കൂട്ടുകാരനാണ്. എന്നാൽ അവന്റെ ചിന്തകളിൽ ഇപ്പോൾ മുഴുവൻ അരുണിമ മാത്രമായിരുന്നു.

വഴിയിലെ കുഴികളിൽ വീണ് ബൊലേറോ ഉലയുമ്പോൾ, ദിനേശന്റെ കണ്ണുകൾ നേരെ പോയത് കഴിഞ്ഞ ദിവസം അരുണിമ ഇരുന്ന ആ മുൻസീറ്റിലേക്കായിരുന്നു. അവൾ അവിടെ വെച്ചിട്ട് പോയ അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെയും, പ്രസാദ്ധത്തിലെ ചന്ദനത്തിന്റെയും മണം ഇപ്പോഴും ആ വണ്ടിക്കുള്ളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. ആ ഓർമ്മയിൽ അവന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിലെ കാമമൃഗം വന്യമായ ആവേശത്തോടെ തരിച്ചുപോങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ ദിനേശൻ തന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു കയറ്റി നിർത്തി. വണ്ടിയുടെ ഹോൺ ശബ്ദം