Chapter Title : പത്മജാ ദേവി അന്തർജ്ജനം [കൊമ്പൻ]

കിടക്കുന്ന അമ്മയുടെ കഴുത്തിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകളെ വന്യമായി ഉരയ്ക്കുകയും പയ്യെ പയ്യെ കടിക്കുകയും ചെയ്തതും.

“അയ്യോ അജയ്, ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ. പ്ലീസ് പ്ലീസ്!!!”

പക്ഷെ അമ്മയുടെ ചിണുങ്ങൽ എന്റെ കഴപ്പ് കൂട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു. “നഹ്മ് ങ്ങും ങ്‌ഹും പ്ലീസ്….” എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ ലാവണ്യം എന്റെ ഇരുകൈകൊണ്ടും ഞാൻ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്മ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകുത്തി എണീക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും ഞാൻ വിട്ടയച്ചു. ഇന്നത്തേക്ക് ഇതുമതി. എന്നാലും അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ ഇങ്ങനയൊക്കെ ഉണ്ടെന്നു ഇപ്പോഴല്ലേ അറിയുന്നത്.

പക്ഷെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും പഴയ അതെ മുഖം. അടുക്കളയിൽ വെച്ച് ഞാനൊന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും എന്നെ കലിപ്പിച്ചു നോക്കി. അപ്പൊ ഇന്നലെ നടന്നത് സ്വപ്നം ആണോ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിക്കയുണ്ടായി.

ആ ദിവസവും അങ്ങനെ കടന്നു. ഒടുക്കം ഞാൻ പോകുന്നതിന്റെ തലേന്ന് അമ്മ രാവിലെ മുതൽ കരച്ചിലായിരുന്നു. വൈകീട്ടായപ്പോൾ ഞാനമ്മയുടെ മുറിയിൽ ചെന്ന് പറഞ്ഞു. “റെഡിയാകുന്നില്ലേ! പുലർച്ചെ 2 മണിക്കാണ് ഫ്ലൈറ്റ്”

അമ്മയൊന്നുമറിയാതെ എന്നെ അമ്പരന്നു നോക്കി. ഞാൻ വാതിലിൽ ചാരിനിന്നു ഇടം കണ്ണിട്ട് അമ്മയെ തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അമ്മയ്ക്ക് വിശ്വാസമായില്ല. “അമ്മയ്ക്ക് എന്റെയൊപ്പം വരാനുള്ള ടിക്കറ്റ് കൂടെ ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടായിരുന്നു എന്റെ വരവ്. പിന്നെ ഇത്രയും ദിവസത്തെ നാടകം അതൊരു രസം!”

പക്ഷെ അമ്മയ്ക്കത് കേട്ടതും ദേഷ്യമായിരുന്നു വന്നത്. തന്നെ ഇത്രനാൾ പറ്റിച്ചതിലും, ഇന്ന് രാവിലെ മുതൽ ഒരുകാരണമില്ലാതെ കരയിച്ചതിലും ഉള്ള ദേഷ്യം.

അമ്മ ഫ്ലൈറ്റ് കേറുമ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഞാനിടക്ക് അമ്മയുടെ ദേഹത്ത് തൊടാനും ശ്രമിച്ചിരുന്നു, അമ്മയൊഴിഞ്ഞു മാറി. ഇത്രമാത്രം കോപിക്കാൻ ഞാനെന്തു ചെയ്തു, ഒരുപക്ഷെ അമ്മയെ നാട്ടിൽ നിന്നും പറിച്ചു നടാൻ ഞാൻ കാണിക്കുന്ന തന്ത്രമാണ് എന്ന് കരുതിക്കാണുമോ?! അതുമറിയില്ല.

സ്വീഡൻ എത്തുമ്പോഴും മിണ്ടിയില്ല. നേരമിപ്പോൾ പുലർന്നിട്ടുള്ളു. പക്ഷെ എയർപോർട്ടിൽ അമ്മയുടെ തുണികൾ അടങ്ങിയ ബാഗ് മിസ് ആയതും അമ്മ പേടിച്ചു. എന്നോട് അപ്പോഴാണ് മിണ്ടുന്നത്. ഞാൻ അധികൃതരുമായി സംസാരിച്ചു. പേടിക്കണ്ടകാര്യമില്ല, സാധനം അവിടെ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു ഫ്‌ളൈറ്റിൽ ആണെന്നും, കിട്ടാൻ രണ്ടൂസം കഴിയുമെന്നും പറഞ്ഞു. അമ്മയ്ക്ക് ആകെ ഉള്ള സമാധാനവും