Chapter Title : പത്മജാ ദേവി അന്തർജ്ജനം [കൊമ്പൻ]

പോയിക്കിട്ടി. ഇനിയെന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ആലോചിച്ചു പാവം എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു. ഞാനമ്മയെ തോളോട് ചേർത്ത് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

അങ്ങനെ എയര്പോര്ട്ടില് നിന്നും ബുക്ക് ചെയ്ത കാറിൽകയറി. അമ്മയുടെ മുഖത്താകമാനം അത്ഭുതമായിരുന്നു, കേരളക്കരയിൽ നിന്നും മഞ്ഞുമൂടിയ വഴികളിലൂടെ, ആകാശം മുട്ടെ ഉയരമുള്ള മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഉള്ള വഴിയിൽ മൂന്ന് മണിക്കൂറോളം ഉള്ള യാത്രയിൽ അമ്മ ഉറങ്ങിയതേയില്ല. ഞാൻ പക്ഷെ ചെറുതായിട്ടൊന്നു മയങ്ങി.

വീടിന്റെ മുന്നിലേക്കെത്തിയതും, ഇതെന്താ ഹണിമൂൺ കോട്ടേജ് പോലെ എന്ന് അമ്മ ചോദിച്ചു, ആ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്ന ഏതൊരു പെണ്ണിന്റെയും ഉള്ളിൽ എന്തായിരിക്കും?! ചൂടുള്ള ദേഹങ്ങൾ തമ്മിൽ വഴുവഴുപ്പോടെ തെന്നി തെന്നി ഉരയുന്നതായിരിക്കുമോ?!

ഹണിമൂൺ കോട്ടേജ് ഒക്കെ തന്നെ, പക്ഷെ ഇന്നേവരെ ഇവിടെയൊരു പെണ്ണും കാലെടുത്തു വെച്ചട്ടില്ല, എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ കാറിൽ നിന്നും ബാഗുകൾ എടുത്തു പുറത്തേക്ക് വെച്ചു. കാറുകാരൻ നീങ്ങിയ ശേഷം. ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറി. വീട് ആധുനിക രീതിയിൽ നിർമിച്ചതാണെങ്കിലും, അകത്തെ ബെഡ്‌റൂമിൽ മരം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഉള്ളത്, തണുപ്പിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ!

ഷവറിൽനിന്നുള്ള ചൂട് വെള്ളത്തിൽ കുളി കഴിഞ്ഞതും അമ്മയ്ക്ക് ഇടാൻ ഞാനെന്റെ വെള്ള ഷർട്ട് കൊടുത്തു.

“അയ്യേ ഇതാണോ ഞാനിടണ്ടേ?!”

“എന്തെ വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട, തുണിയില്ലാതെ നടന്നോ?!”

“ശെയ്, ഇവിടെയെത്തുമ്പോഴേക്കും, നിന്റെ സ്വഭാവം മാറിയോ? അമ്മയാ ഞാൻ!, എങ്ങനാ നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ എന്നോട് പറയുന്നേ?”

“അമ്മയൊക്കെ അങ്ങ് കേരളത്തിൽ! ഇവ്ടെ നീ എന്റെ പെണ്ണാണ്, എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജനിച്ച പെണ്ണ്. എന്നെ പ്രേമിക്കാനും എനിക്ക് പ്രേമിക്കാനും മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ട വിശ്വമോഹിനിയായ പെണ്ണ്!” അമ്മയുടെ പല്ലു കടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ ക്രുദ്ധമായി നോക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.

“വിശ്വമോഹിനി, നല്ല തമാശ, എടാ എനിക്ക് എത്ര പ്രായമായി എന്നറിയാമോ?”

“ജസ്റ്റ് 43 അല്ലെ?” ഞാനും അമ്മയും ഒന്നിച്ചു ചിരിച്ചു. എന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല എന്നയർദ്ധത്തോടെ അമ്മയൊന്നു പുച്ഛഭാവചിരിച്ചു.

അമ്മ ബെഡ്റൂമിലെ ചുവർ കണ്ണാടി നോക്കി. അതിലൊരു വലിയ കറുത്ത സ്റ്റിക്കർ പൊട്ടു കണ്ടു.

“പെണ്ണുങ്ങൾ വരാറില്ല പറഞ്ഞിട്ട് ഇതാരുടെയാ?”

“അമ്മയല്ലേ കറുത്ത പൊട്ടു വെക്കാറ്!”

“ഇതെന്റെയാണോ?”

“ഉം, കഴിഞ്ഞ തവണ വന്നപ്പോ കൊണ്ട് വന്നതാ ഇങ്ങോട്ടേക്ക്!” മറുപടി പറഞ്ഞു