Chapter Title : പട്ടുനൂൽ പ്രേമം [കൊമ്പൻ]

പോലെയല്ല, ഒരു പ്രത്യേക സുഖമാണ്.

വാഹനങ്ങളുടെ ശബ്ദം വീട്ടിലേക്ക് കേൾക്കുന്നത് കുറവാണു, എങ്കിലും റോഡിലേക്ക് ഞാനൊന്നു നോക്കിയതും, വീടിനു മുൻപിലെ മാവിന്റെ ചോട്ടിൽ, ഓറഞ്ചു നിറമുള്ള ബൈക്കിൽ ചാരി നിന്ന് സിഗരറ്റു വലിക്കുകയാണ് അമീർ. ഇപ്പോഴും ഉറങ്ങീട്ടില്ലേ ? ഇവൻ.

ഞാൻ അവനെ നോക്കികൊണ്ട് ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പാവത്തിന് ഞാൻ കാരണം ആണോ ഉറക്കം പോയതിനു എന്നായിരുന്നു എന്ന് ചിന്ത!

അവൻ എന്നെ നോക്കി, സിഗരറ്റു താഴെയിട്ടുകൊണ്ട് ആംഗ്യഭാഷയിൽ “ഉറങ്ങിയില്ലേ ?” എന്ന് ചോദിച്ചു. എനിക്ക് മനസിലായെങ്കിലും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ ഞാൻ എന്താ എന്ന് കൈകൊണ്ട് ചോദിച്ചപ്പോൾ. അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്തിട്ട് എന്തോ ടൈപ്പ് ചെയ്തു. എന്റെ ഫോൺ മെസ്സജ്‍ ടോൺ കേട്ടപ്പോൾ സത്യത്തിൽ ഞാൻ ഞെട്ടി. എന്റെ നമ്പർ എങ്ങനെ അമീറിന് കിട്ടി?

ഞാൻ വേഗം പോയി ഫോൺ തുറന്നതും സേവ് ചെയ്യാത്ത അവന്റെ നമ്പറിൽ നിന്നുമൊരു മെസ്സേജ്. “ഉറങ്ങിയില്ലേ ഇനിയും….”

“ഉഹും, നീയെന്താ ഉറങ്ങാത്തെ? എന്റെ നമ്പർ എങ്ങനെ കിട്ടി?”

“ഉറക്കം വരുന്നില്ല!” “തന്റെ നമ്പരൊക്കെ നേരേത്തയുണ്ട്. ഞാൻ ശല്യം ചെയ്യണ്ട വെച്ചിട്ട് ഇതുവരെ മെസ്സേജ് അയക്കഞ്ഞത്തതാണ്.”

“എന്താ വിളിച്ചേ താനെന്നോ?”

“അതിനെന്താ ?”

“ഒന്നുല്ല, ശെരി, പോയി കിടന്നുറങ്ങു.”

“ഇച്ചിരി നേരം മിണ്ടിക്കൂടെ?”

“എന്താ മിണ്ടാൻ?”

“ഉപ്മാ കഴിച്ചോ ചോദിക്കുന്നില്ല?”

“ഇല്ല”

“ഞാൻ തന്നെ പറയാം, കഴിച്ചില്ല കളഞ്ഞു.”

“ഗുഡ് നൈറ്റ്.” ഇരുട്ടിൽ എന്റെ നേരെ നിന്നുകൊണ്ട് ചിരിക്കുന്ന ആ രാക്ഷസന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് ഞാൻ മുഖം വെട്ടിച്ചു തിരിഞ്ഞു. കറന്റ് അപ്പോഴേക്കും വന്നിരുന്നു. ഞാൻ അനുവിന്റെ അടുത്ത് കിടന്നതും, എനിക്കെന്തോ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത ദേഷ്യമുണ്ടായി. എന്തൊരു സാധനമാണ് അവൻ. അടുപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല. ഇനി എന്തായാലും അവനോടു മിണ്ടില്ല ഞാൻ.

അലാറം സെറ്റ് ചെയ്യാനായി ഫോൺ എടുത്തതും. അമീറെനിക്കൊരു സെൽഫി അയച്ചു തന്നു. ഫോർക്ക് കൊണ്ട് സേമിയ ഉപ്മാ കഴിക്കുന്ന ഫോട്ടോ! എനിക്ക് ചിരി വന്നു. അറിയാതെ ഞാനൊരു സ്മൈലി അയച്ച ശേഷമാണ്, അയ്യോ അത് വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നിയത്. ഞാൻ പിന്നെ ഫോണിലെ നെറ്റ് ഓഫാക്കി, അലാറവും വെച്ച് അനന്തികയെ പൂട്ടി കിടന്നു.

രാവിലെ പതിവുപോലെ എണീറ്റുകൊണ്ട് ജോലികൾ തുടങ്ങി. അനു ഇരുന്നു പഠിക്കുന്നുണ്ട്, ഇല്ലെങ്കിൽ അടുക്കളയിൽ വന്നെന്നോട് എന്തേലും ചെയ്യാനുണ്ടമ്മേ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചു പോകുന്നയാളാണ്. ഇന്നൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. എനിക്കെന്തോ സ്പെല്ലിങ് മിസ്റ്റേക്ക് തോന്നി.

“ഇന്നാ ബൂസ്റ്റ്!” ഞാൻ ഗ്ലാസിന്റെ