Chapter Title : പീലി വിടർത്തിയാടുന്ന മയിലുകൾ [സ്പൾബർ]

ഈ പ്രായത്തിൽ ഇങ്ങിനെയൊരു ബന്ധം എന്തുകൊണ്ടും അമ്മക്ക് നല്ലതാണ്. പാവം, ഒരുപാട് സഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. അച്ചൻ ഇനി തിരിച്ച് വരാനൊന്നും പോകുന്നില്ല. ഇനിയമ്മ ജീവിതം ആസ്വദിക്കട്ടെ.

ഷീബ കിടക്കയിൽ തിരിഞ്ഞും, മറിഞ്ഞും കിടക്കുകയാണ്. ഉറക്കം വരുന്നേയില്ല. രണ്ട് വട്ടം വിരലിട്ടതിൻ്റെ ചെറിയൊരു ക്ഷീണമുണ്ട്. എത്രയോ കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് പൂറ്റിൽ നിന്നും മൂത്രം ചീറ്റുന്നത് പോലെ മദജലം ചീറ്റിയത്. അതവൾക്ക് തീവ്രമായ സുഖം നൽകുകയും, ശരീരം മറന്നുപോയ കാമവികാരം പതിയെ ഉണരുകയും ചെയ്തു.
അവളുടെ ചിന്തമുഴുവനും നിഖില ബെന്നിയോടെന്ത് പറയും എന്നാണ്. ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും ഉടനെ ഇറങ്ങാതിരിക്കാനാണവൾ ശ്രമിക്കുന്നത്. കുറച്ച് കൂടി സാവകാശത്തിന് വേണ്ടി. അതിന് വേണ്ടി ബെന്നിയോടൊപ്പം എന്തിനും തയ്യാറാണെന്നാണ് അവൾ സൂചിപ്പിച്ചത്. അങ്ങിനെ ബെന്നി തയ്യാറാണെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് മകൾക്ക് പകരം തനിക്കതായിക്കൂട.?
തനിക്കവനെ നേരിട്ട് വിളിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. അവളെ ഏൽപിച്ചത് വലിയ മണ്ടത്തരമായിപ്പോയി.
മകളും… ബെന്നിയും… അവൾക്കത് ചിന്തിക്കാൻ കൂടി കഴിഞ്ഞില്ല. മകൾ ബെന്നിയുടെ കൂടെ കിടക്കുന്നതിലല്ല ഷീബക്ക് വിഷമം. താനാഗ്രഹിച്ച ഒരേയൊരു പുരുഷനൊപ്പം മകൾ കിടക്കുന്നതാണ് അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നത്.

ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ച് പ്രാന്ത് പിടിച്ച് വിരലുകൾ വീണ്ടും പൂറ്റിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോഴാണ് കതകിൽ മുട്ട് കേട്ടത്.’അമ്മേയെന്ന വിളിയും.
ഈ നേരത്ത് ഇതെന്തിനാ ഈ നശൂലം വിളിക്കുന്നത്.. ഓ… ബെന്നിയെ വിളിച്ച വിശേഷം വിളമ്പാനാവും. ഷീബ വിളി കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ കിടന്നു. നിഖില വീണ്ടും വാതിലിനടിച്ച് ഉറക്കെ വിളിച്ചു. ശല്യം എന്ന് പിറുപിറുത്ത് കൊണ്ട് ഷീബ എഴുന്നേറ്റ് നൈറ്റിയൊക്കെ ശരിയാക്കി പതിയെ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.

“എന്താടീ… മനുഷ്യനെ ഒന്ന് ഉറങ്ങാനും സമ്മതിക്കില്ലേ നീ…”

നിഖില അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി.

“എൻ്റമ്മേ… അമ്മയുടെ മുഖം കണ്ടാലറിയാം അമ്മ ഇതുവരെ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ലെന്ന്..”

“അമ്മൂ… നീയിപ്പോ എന്തിനാണെന്നെ വിളിച്ചത്. അത് വേഗം പറഞ്ഞിട്ട് പോകാൻ നോക്ക്..എനിക്കുറങ്ങണം…”

ഷീബ കലിപ്പിൽ തന്നെ. എന്താണ് അമ്മക്കിത്ര