Chapter Title : പീലി വിടർത്തിയാടുന്ന മയിലുകൾ [സ്പൾബർ]

അതിലൊരു ഭീഷണിയുടെ സ്വരം രണ്ടാളും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഇയാളെന്തിനാണിങ്ങിനെ ചിരിക്കുന്നതെന്ന് നിഖിലയോർത്തു. വെറുതെ മനുഷ്യനെ…
മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ നാണം പെട്ടെന്നവൾ മായ്ചു കളഞ്ഞു.

“ബെന്നിച്ചാ… ഈ വീട് നിൻ്റെ പേരിലാണെന്നും, നിൻ്റെ ഔദാര്യത്തിലാണ് ഞങ്ങളിവിടെ കഴിയുന്നതെന്നും അറിയാം..
എങ്കിലും ഒരവധി കൂടി നീ ഞങ്ങൾക്ക് തരണം…”

ഷീബ കൂപ്പുകയ്യോടെ പറഞ്ഞു.

“ശരി..ഒരു മാസത്തെ അവധികൂടി തരാം… പക്ഷേ… അതിനിടക്ക് ചേച്ചിക്ക് എവിടുന്നെങ്കിലും പൈസ വരാനുണ്ടോ…”?

ആ ചോദ്യത്തിന് മുൻപിൽ ഷീബ നിസ്സഹായയായി. ശരിയാണ്. ഒരു മാസം കൂടി നീട്ടിക്കിട്ടിയിട്ട് എന്ത് കാര്യം’? ഇനി എവിടുന്നും ഒരു പൈസയും വരാനില്ല. എന്ത് ചെയ്യും ഈശ്വരാ…
ഷീബയുടെ അവസ്ഥ ബെന്നിക്ക് മനസിലായി.

“ഞാൻ കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വന്നപ്പോൾ ചേച്ചിയോടൊരുകാര്യം സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. അത് തന്നെ ചെയ്യാം… ഒരു പതിനെട്ട് ലക്ഷം രൂപ ഞാനങ്ങോട്ട് തരും.. അപ്പോ മൊത്തം മുപ്പത് ലക്ഷം രൂപ. ആ പൈസ എന്ന് വേണം എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞാൽ മതി. പൈസ തരുന്നയന്ന് വീടൊഴിയണം… അങ്ങിനെ ചെയ്യാം.. അല്ലേ ചേച്ചീ…”

ബെന്നി ചോദിച്ചു.

“അതെങ്ങിനെ ശരിയാകും.. മുപ്പത്തിരണ്ട് ലക്ഷം രൂപ പറഞ്ഞിട്ട് കൊടുക്കാത്ത ഈ സ്ഥലത്തിന് മുപ്പത് ലക്ഷമോ… അത് നടക്കില്ല..’

നിഖില വീണ്ടും ഇടക്ക് കയറി.

“ കൊച്ചുകുട്ടികൾ മിണ്ടെരുതെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേടീ…കാന്താരീ…
ആ… ചേച്ചീ… ചേച്ചി പറ…”

അത് കേട്ട നിഖില ചുണ്ട് പിളുത്തി പിറുപിറുത്തു.

“ഞാനത്ര കൊച്ചുകുട്ടിയൊന്നുമല്ല…”

അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ മുലയൽപം മുന്നോട്ട് തള്ളിയോ എന്ന് ബെന്നിക്ക് തോന്നി.
ബെന്നി തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന് പോലുമില്ലെന്ന് നിഖിലക്ക് മനസിലായി.

“ അതേ..ബെന്നിച്ചാ… മോള് പറഞ്ഞത് പോലെ മുപ്പത്തിരണ്ട് ലക്ഷം ഇതിന് പറഞ്ഞതാ… അന്ന് അങ്ങേര് നാൽപത് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നാലും ഒരു മുപ്പത്തഞ്ചൊക്കെ കിട്ടില്ലേ..”

ഷീബ ചോദിച്ചു.

“ശരി ചേച്ചീ… ഒരു മാസത്തിനകം മുപ്പത്തിയഞ്ച് ലക്ഷം രൂപക്ക് നിങ്ങളിത്
വിറ്റിട്ട്