Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.12 [Malini Krishnan]

എന്നൊന്നും ഞാൻ നോക്കില്ല ഒരെണ്ണം അങ്ങ് വെച്ച് തരും" അമ്മ പറഞ്ഞു.

"എന്തിനാ അതൊക്കെ നോക്കുന്നെ, തല്ലിക്കൊ എന്നെ എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല. അല്ലെങ്കിലും നിങ്ങൾ എന്നെ മകൾ ആയിട്ടൊന്നും കാണുന്നില്ലാലോ. തല്ലുകയോ ചീത്ത വിളിക്കുകയോ എന്ത് വേണെകിലും എന്നെ ചെയ്തോ, അതാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഒക്കെ സന്തോഷം എങ്കിൽ അങ്ങനെ ആയിക്കോട്ടെ" ആഷിക പറഞ്ഞു. തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതയിട്ടുള്ള അവളുടെ ഈ പെരുമാറ്റം എല്ലാവരിലും ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടാക്കി.

"രാത്രി കള്ളന്മാരെ പോലെ ഒളിച്ചും പാത്തും ഇറങ്ങി പോയിട്ട് അഹങ്കാരം കാണിച്ചാൽ ഉണ്ടാലോ. നിന്നോട് അച്ഛൻ പറഞ്ഞതല്ലെ ഇനി അവനെ കാണാൻ പോവരുത് എന്ന്, അയാൾ ദികരിക്കാൻ മാത്രം ഒക്കെ ആയോടി നീ. നിനക്ക് ഞങ്ങളെകാലും ഒക്കെ വലുത് ഏതോ ഒരു പീര ചെക്കൻ ആണ് അല്ലെ" അമ്മ ചോദിച്ചു.

"എന്നെ മനസ്സിലാകാത്തവരുടെയും സ്നേഹിക്കാത്തവരുടെയും ഒക്കെ സ്നേഹം പിടിച്ച് പറ്റാൻ വേണ്ടി നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് നടക്കണ്ട എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു" ആഷിക പറഞ്ഞു.

"നിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് അനുസരിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാതെ ഇരിക്കാനൊന്നും ഇവിടെ ആരും ഒരു എതിർപ്പും കാണിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷെ ഇതുപോലെ വീട്ടിൽ ഉള്ള എല്ലാവർക്കും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാകുന്ന ഒന്നും നിന്നെ ഞാൻ ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കില്ല. എന്റെ ചിലവിൽ എന്റെ കിഴിൽ നീ ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് നീ ഓർക്കണം" ഇവരുടെ ഇടയിലേക്ക് പെട്ടന് അച്ഛൻ കേറി വന്ന കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"നിങ്ങൾക്ക് ഒക്കെ എന്തിനാ ഇത് ഇത്ര വല്യ ബുദ്ധിമുട്ടായി കാണുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല" ആഷിക് ആരെയും നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.

"നീ കൂറേ കാലം ആയാളോടി എന്ത് പറഞ്ഞാലും നിന്ന് പൊട്ടൻ കളിക്കുന്നത്. ഞാൻ അറിയാതെ ആ ഹൃതികിനെ ഞാൻ ആണ് എന്ന വ്യാജനെ പുറക്കെ നടന്ന് എന്റെ അടുത്ത് നിന്നും അടിച്ചുമാറ്റിയ ശേഷം ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ ഉള്ള ഒരു കാളി കണ്ടില്ലേ" റാഷിക പറഞ്ഞു.

"നിന്നെ അല്ലെടി കോപ്പേ ആദ്യം കണ്ടത്. നീ ഒറ്റയൊരുത്തി കാരണം ആണ് ഞാൻ ഇപ്പൊ ഈ അവസ്ഥയിൽ എത്തിയത്, എന്നെ കാണാൻ വരുന്ന വഴിക്ക് കഷ്ടകാലത്തിന് നീ വണ്ടിയും