Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.3 [Malini Krishnan]
ഹൃതിക് ശ്രുതികയോട് പറഞ്ഞു. സന്തോഷം കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം കൂടുതൽ ചുവന്നു, രണ്ട് പേരും പര്സപരം നോക്കി ചിരിച്ചു.
"സമയം എടുത്ത് പറഞ്ഞ മതി, ഒരു കൃത്യമായ ഉത്തരം മാത്രം കിട്ടിയ മതി. അത് ഇപ്പൊ എന്ത് ആയാലും (T)" ശ്രുതിക പറഞ്ഞു. എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ ബുക്ക് മടക്കി ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും പോയി. താടിയിൽ കൈയും വെച്ച് അവൾ പോവുന്നതും നോക്കി അവൻ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.
"എന്താടാ കണ്ടിട്ട് ഉടനെ തന്നെ അടുത്ത ട്രിപ്പ് പോവേണ്ടി വരും എന്ന് തോന്നുന്നലോ" അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി കൊണ്ട് സമീർ ചോദിച്ചു. രണ്ട് പേരും ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
"പറഞ്ഞിട്ട് മനസ്സിലാവണ്ടേ ഡാ"
"നീ അല്ലേടാ അന്ന് പറഞ്ഞത്, ഇനി എങ്കിലും ഒരാളിലേക്ക് ഒതുങ്ങണം എന്നൊക്കെ. ഇതാവുമ്പോ ആ പ്രെശ്നം തീർന്നിലെ. എന്താടാ നിനക്ക് പറ്റിയത്, ഞങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്നാ വിചാരിച്ചത് പക്ഷെ അങ്ങനെ അല്ലാലോ"
"ഇത് വർക്ക് ആവുമോ എന്ന് അറിയില്ലെടാ, എനിക്ക് ഒരു കോൺഫിഡൻസ് ഇല്ലടാ. വിട്ടേക്കേടാ എനിക്ക് ഇതൊന്നും ഇപ്പൊ ചിന്തിക്കാൻ വയ്യ, നടക്കുന്നത് പോലെ നടക്കട്ടെ, ഞാൻ ആയിട്ട് ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല" ഹൃതിക് മറുപടി കൊടുത്തു.
"താൽപര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടാ. പിന്നെ ഇന്നലെ കണ്ടാ ആ കുട്ടി ഇല്ലേ, മറ്റേ ഗുജറാത്തി. അവൾക്ക് നാട്ടിൽ വേറെ ആൾ ഉണ്ട്... ആയതിനാൽ..."
"വേണ്ട വേണ്ട... എല്ലാം എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അടുത്ത ആളെ കണ്ടുപിടിക്കണം ഞാനും കൂടെ വരണം എന്ന് അല്ലെ, എനിക്ക് ഇപ്പൊ വേറെ എന്താ പണി അല്ലെ" ഹൃതിക് ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവന്ടെ കൂടെ പോവാം എന്ന് മറുപടി കൊടുത്തു.
ലോഹിത് കോളേജിലുടെ ത്രിവേണിയുടെ കൂടെ ഹോസ്റ്റലിൽ താമസിച്ചാ ആരെയെങ്കിലും കാണാൻ പറ്റുമോ എന്ന് അന്വേഷിച്ച് നടക്കുക ആയിരുന്നു. അവിടെ ഉള്ളവരോട് എല്ലാം ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം അവൻ ഒരാളെ പരിചയപെട്ടു. കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ച ശേഷം അവൻ അവരോട് ത്രിവേണി ഡിവോഴ്സ് അവൻ ഉള്ള കാരണം അവൻ തിരക്കി.
17 വർഷം മുന്നേ ആയിരുന്നു ത്രിവേണിയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞത്. റിയൽ
💬 Comments
View all comments