Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.7 [Malini Krishnan]

കൂട്ടുകാർ എല്ലാരും കൂടി പിടിച്ച് വെച്ചു.

"കിടന്ന് തുള്ളാതേടി പെണ്ണെ... നീ ഇത്രെയും ചെയ്തിട്ടും ഞങ്ങൾ നിന്നെ വെറുതെ വിട്ടില്ലേ, അത് ഹൃതികിന്റെ കരുണയായിട്ട് കൂട്ടിയ മതി നീ" ലോഹിത് പറഞ്ഞു. ഇനിയും സംസാരിച്ച് വഷളാവാതെ ഇരിക്കാൻ വേണ്ടി സമീർ അവനെ പിടിച്ച് വലിച്ച് കൊണ്ടുപോവാൻ ശ്രേമിച്ചു.

"അവന്റെ ഓരോ വിർത്തികേട് കാണിച്ച് കൂട്ടി എന്നെ ഉപയോഗിച്ചിട്ട് പറ്റിച്ച് നാട് വിട്ട് പോയ അവനെ ഞാൻ വെറുതെ വിടണോ"

"മതിയെടി വാ പോവാം..." അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇരുന്നു.

"ഒന്ന് പൊടി, അവൻ നിന്നെ എന്തോ ചെയ്തിട്ട് ഉണ്ട് എന്ന" ലോഹിത് ചോദിച്ചു.

"നീ ഒക്കെ ഇതുപോലെ കൂറേ ഉണ്ടക്കിട്ട് ഉണ്ടാവും അതുകൊണ്ട് ഇത് വല്യ സംഭവം ആയി തോന്നില്ല"

"നിന്നെ അവൻ ഏത് അർത്ഥത്തിൽ ആദി കോപ്പേ ഉപയോഗിച്ചു എന്ന് പറയുന്നത്..."

"വായ അടക്കട തെണ്ടി... അവനെ മാത്രം അല്ല, അവന്റെ കൂടെ ഉള്ള നിങ്ങളെയും ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ല"

"നിന്നെ അവൻ ഒരു കിസ് അടിച്ചിട്ട് അല്ലെ ഉള്ളു. ഇത്രെയും കാലം ഒരു കിസ് അടിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ആരെങ്ക്കിലും ആരുടെയെങ്കിലും പുറക്കെ നടക്കുമോ... അവൻ നിന്നെ വല്ലടെത്തേക്കും കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി വല്ലതും ചെയ്തിട്ട് ഉണ്ടെകിൽ സമ്മതിച്ച് തരാമായിരുന്നു"

"വേറെ ഉദ്ദേശം ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്ത് ഉണ്ടാകാൻ ആട ഇത്രെയും ഒപ്പിച്ചിട്ട് അവൻ നാട് വിട്ട് പോയത്"

"നീ കാരണം തന്നെ ആടി. നീയും നിന്ടെ ഒരു ഇരട്ട സഹോദരിയും... ഇനി അറിയാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളും വെച്ച് അവനെ വല്ലതും ചെയ്‌താൽ ഞാൻ ആരാണ് എന്ന് നീ അറിയും" അവൾക്ക് നേരെ കൈ ചൂണ്ടി ലോഹിത് പറഞ്ഞു. ഇപ്പൊ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൾ ഒരു നിമിഷം അവിടെ തന്നെ നിന്നു പോയി, അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾക്ക് അവളെ വെളിച്ച് പോവാൻ അവളുടെ എതിർപ്പൂക്കൾ ഇല്ലാതെ ആയി.

"എന്താ... എന്ത് പറ്റി മോളെ. ഇവന്മാർ എന്തേലും പ്രെശ്നം ഉണ്ടാക്കിയോ" കുറച്ച് നേരമായി ഇവിടുത്തെ ബഹളം കണ്ട് കൂടിയ നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞു.

"ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ, ഞങ്ങൾ പോവാൻ" അവളുടെ