Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.7 [Malini Krishnan]

നീങ്ങി അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു. ആഷിക അവളുടെ തല റാഷികയുടെ തോളിൽ തല ചായിച്ച് ഇരുന്നു. കാര്യം മനസ്സിലാവാതെ റാഷിക അവളുടെ മുടിയിൽ മെല്ലെ തലോടി, ആഷിക അതിന്റെ ഒപ്പം കടുത്ത ചിന്തകളിൽ മുഴുകി പോയി.

***************************************************************************************************

(ഹൃതികിന്റെ വീട്ടിൽ രാത്രി ആഷിക എത്തിയതിന് ശേഷം സംഭവിച്ചത്)

"നീ തന്നെ ആയിരുന്നു അല്ലെടി" ഹെൽമെറ്റ് ഊറി കളഞ്ഞപ്പോ അവളുടെ മുഖം കണ്ട അവൾ ചോദിച്ചു. അവൾ തല താഴ്ത്തി അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. അവൻ കൈകൾ നേരെ അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ പോയി, രണ്ട് കവിളും ഒരു കൈ കൊണ്ട് കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ മുഖം അവൻ ഉയർത്തി.

"നിന്റെ നാവ് ഇറങ്ങി പോയോടി... നീ എന്ത് ചെയ്താലും ഇനി അങ്ങോട്ട് മിണ്ടാതെ ഇരുന്ന് അങ്ങ് വാങ്ങിക്കും എന്ന് കരുതിയോ നീ" അവൻ ചോദിച്ചു. അവളിൽ നിന്നും ഒരു പ്രതികരണം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല, അവളുടെ മുഖം അവൻ ഉയർത്തി എങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും താഴത്തേക്ക് തന്നെ ആയിരുന്നു. ഇതെലാം കണ്ട ശേഷം ദേഷ്യം കേറികൊണ്ടേ ഇരുന്ന അവൻ അവളെ മതിലിലേക്ക് തള്ളി ഇട്ടു, ശേഷം മുട്ട് കൈ മടക്കി അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെയും നെഞ്ചിന്റെയും ഇടയിൽ വെച്ചു. വേദന കാരണം അവൾ ചെറുതായി നിലവിളിച്ചു പോയി.

"നിനക്ക് മതിയായില്ല അല്ലെ. നീ കാരണം ജോലിയിൽ ശ്രെദ്ധിക്കാൻ പറ്റാൻഡ് ആയി, അത് പോയി, താമസിച്ച സ്ഥലത്ത് നിന്നും ഇറങ്ങേടി വന്നു, ഇനി നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ അതും ഇതും പറയിപ്പിച്ച് ഇവിടെ നിന്നും പുറത്താക്കാനോഡി നിനക്ക് എന്നെ" അവൻ ചോദിച്ചു. അവൻ പോക്കറ്റിൽ കൈ ഇട്ട ശേഷം നേരത്തെ അടുക്കളയിൽ നിന്നും എടുത്ത കത്തി പുറത്തേക്ക് എടുത്ത്.

"നിന്റെ ദേഷ്യം ഒറ്റയടിക്ക് അങ്ങ് തീരത്തേക്ക്... ഒന്നും നോക്കണ്ട നെഞ്ചിലേക്ക് കുത്തികെട്ടിയേക്ക്... നിന്റെ പേരിൽ ഒരു പ്രെശ്നം വരണ്ട ഞാൻ തന്നെ ചെയ്തോളാം" കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കത്തി അവൻ തിരിച്ച് പിടിച്ച് മൂർച്ചയുള്ള ഭാഗം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചു.

"ഇനി നിനക്ക് തീർക്കാൻ പറ്റിയില്ല എന്നുള്ള സങ്കടം വേണ്ടാ..." അവളുടെ കഴുത്തിൽ വെച്ച