Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.7 [Malini Krishnan]

കൈ അവൻ അവിടെ നിന്നും എടുത്ത ശേഷം അവളുടെ കൈകൾ ബലമായി പിടിച്ച് അവന്റെ കത്തി പിടിച്ച കൈകളുടെ മെല്ലെ വെച്ചു. അവൾ അത് പിൻവലിക്കാൻ ശ്രേമിക്കുനുണ്ടാകിലും അവന്റെ ശ്കതിയെ മറികടക്കാൻ അവൾക്ക് സാധിച്ചില്ല. അവൻ ഇട്ടിരുന്ന നില ഷർട്ടിൽ ചെറുതായി ചോര പടർന്ന് തുടങ്ങി.

"എന്തിനാടാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ കാണിക്കുന്നേ... പ്ളീസ് ഞാൻ ഒന്ന് പറയട്ടെ" എന്നും പറഞ്ഞാ അവൾ കൈകൾ അവളുടെ കൈകൾ പിന്നെയും പിൻവലിക്കാൻ ശ്രേമിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ സങ്കടവും നിസ്സഹായതും കേട്ട് ഹൃതിക് ഒന്ന് ഞെട്ടി.

"ഇങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യലെ ഡാ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല ഇതൊന്നും..." അവൾ പറഞ്ഞു. അവന്റെ കൈയിൽ നിന്നും കത്തി താഴത്തേക്ക് വീണു. അവൻ ഒരു ഞെട്ടലോഡ് കൂടി അവളെ നോക്കി, പക്ഷെ അവൾ ഇപ്പോഴും അവനെ നോക്കുന്നില്ല. അവൾ കൈ എടുത്ത് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചോര വരുന്ന ഭാഗത് വെച്ചു.

"എനിക്ക് ഒരേഒരു കാര്യം അറിഞ്ഞ മതി, ഒരേഒരു കാര്യം... നീ റാഷികയെ പരിചയപെടുമ്പോ നിനക്ക് അറിയാമായിരുന്നോ അത് അവൾ തന്നെ ആയിരുന്നു എന്ന്. അതോ ഞാൻ ആണ് എന്നാണോ നീ വിചാരിത്..." അവൾ ചോദിച്ചു. ഹൃതിക്കിന് തല ചുറ്റുന്നത് പോലെ തോന്നി തുടങ്ങി. ഏത് ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയേണ്ടി വരും എന്ന് പേടിച്ചാണോ അവൻ ഇത്രയും കാലം ഒളിച്ചും മാറി നടന്നത് അതെ ചോദ്യം അവന്റെ മുന്നിൽ വീണ്ടും.

"ഞാൻ ആണ് എന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടല്ലേ നീ അവളുടെ കൂടെ നിന്നത്... ഒന്ന് പറയടാ" അവൾ അവന്റെ കോളറിൽ കേറി പിടിച്ച ശേഷം ചോദിച്ചു. രണ്ട് പേരുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു പക്ഷെ ആ മഴയത് അവർ അത് അറിഞ്ഞില്ല. അവൻ കൂടുതൽ ഒളിച്ച് കളിക്കാതെ അവൾ ചോദിച്ചതിന് തലയാട്ടി. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ കോളറിൽ നിന്നും വീണു.

"ഞാൻ എല്ലാം പറയാം, ഇപ്പൊ വേണ്ട... ഇവിടെ വെച്ച് വേണ്ട. നീ വേഗം പൊക്കോ നമുക്ക് വേറെ എവിടേലും വെച്ച് കാണാം" ഹൃതിക് പറഞ്ഞു. അവൻ പറഞ്ഞത് ഒന്നും അവൾ കേട്ടില്ല, അവളെ ഒന്ന് തട്ടിയ ശേഷം