Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.7 [Malini Krishnan]

ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർഥം മനസ്സിലാവാതെ അവൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. അവളുടെ നോട്ടം പിന്നെ താഴെ കിടക്കുന്ന ബുക്കിലേക്ക് പോയി, മാറി മാറി അവൾ ബുക്കും അവനെയും നോക്കി. ബുക്ക് താഴെ വീണിട്ട് അവൾ ഇതുവരെ എടുത്തിട്ടും ഇല്ല അവൾ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആംഗ്യവും കാണിച്ചു.

"ഞാൻ എടുക്കാം. അത് പറഞ്ഞ മതിയാരുന്നു" എന്നും പറഞ്ഞ് അവൻ അവൾക്ക് നേരെ ബുക്ക് നീട്ടി. ഇവിടുത്തെ പിള്ളേരോട് താഴ്ന്ന് അപേക്ഷിച്ചാലേ അവളെ കാണാൻ പട്ടു എന്ന് അവന് തോന്നി.

"അതെ, ഒരു ചെറിയ ഹെല്പ് ചെയ്യോ" സാം അവളോട് ചോദിച്ചു. അപ്പോഴും മറുപടി ഒന്നും വണ്ണിലേക്കിലും അവൾ അവിടെ നിന്നു. പറയാൻ ഉള്ളത് പറയ് പറ്റുവാണെകിൽ ചെയ്ത് തരാം എന്ന രീതിയിൽ ഉള്ള അവളുടെ നിൽപ് കണ്ടതും അവൻ അവന്ടെ ആവിശ്യം അവളോട് പറഞ്ഞു.

"ആഷികയെ എന്തിനാ കാണുന്നത്" സാം പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

"എന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണ്"

"എന്താടോ തനി ഫ്രണ്ടിനെ കണ്ട തിരിച്ച് അറിയാൻ പാടിലെ"

"അതല്ല, ഇവിടെ ഒക്കെ നോക്കിയിട്ടും കാണുന്നില്ല. എവിടെയാ ഉള്ളത് എന്ന് പറഞ്ഞ വല്യ ഉപകാരം ആയെന്നെ"

"ഇങ്ങനെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഉള്ള കാര്യം അവൾ ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ട് ഇല്ലാലോ"

"എല്ലാ കാര്യവും എല്ലാരോടും പറയാൻ പറ്റില്ലാലോ. പിന്നെ ഇതൊക്കെ ആരെങ്കിലും എന്തിനാ പറയുന്നത് തന്നെ"

"ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും എന്റെ ഫ്രണ്ടിനെ കണ്ട എനിക്ക് തിരിച്ച് അറിയാൻ പറ്റുമെലോ" രണ്ട് കൈയും കെട്ടി അവൾ പറഞ്ഞു.

പടച്ചോനെ പെട്ടു, ഞാൻ എന്തേലും മണ്ടത്തരം കാണിക്കുമോ എന്ന് വിചാരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണത്തിന്ടെ ഇടയിൽ തന്നെ... സാം അവളെ നോക്കി ഒന്ന് വല്ലാതെ ഇളിച്ചു.

"എന്റെ പൊന്ന് ചേട്ടാ, ചേട്ടന് വേറെ പണി ഒന്നും ഇല്ലേ. എവിടേലും പോവുന്ന വഴിക്കാണ് ഇങ്ങനെ വന്നതെങ്കിൽ മനസ്സിലാക്കാം, കോളേജിന്റെ ഉള്ളിൽ കേറി അന്വേഷിച്ച് വരാൻ മാത്രം ഇപ്പൊ എന്താണ് ഉള്ളത്. നിങ്ങൾക്കൊന്നും വേറെ ആരെയും പറ്റിക്കാൻ ഇല്ലേ, കറക്റ്റ് ആയിട്ട് എന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ വന്ന് പെട്ടൊലും..." അവൾ പറഞ്ഞു. എന്നാലും അത് അവൾ തന്നെ ആയിരുന്നോ എന്ന അവന്ടെ സംശയം മാറ്റാനായി അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ തൂക്കിയിട്ട ആ ഐഡി കാർഡിലേക്ക് അവൻ നോക്കി.

"ഡാ... ഇവിടെ, ഇവിടെ നോക്ക്" അവളുടെ തന്നെ മുഖത്തേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി അവൾ പറഞ്ഞു.

"അയ്യോ സോറി പെങ്ങളെ, ഞാൻ ഐഡി കാർഡ് നോക്കിയതാ" ശബ്ദത്തിൽ