Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 5 [Malini Krishnan]

ആയിരുന്നു.

"എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഇത് വെച്ച ആൾക്ക് വണ്ടി മാറി പോയിട്ട് ഉണ്ടാവും എന്നാണ്, അല്ലാതെ നീ ആരായിപ്പോയി പെണ്ണെ." പ്രിയാ പറഞ്ഞു

"പൊടി നിനക് എന്നോട് നല്ല അസൂയ ഉണ്ട്, എന്നെ കാണാൻ അത്യാവശ്യം നല്ല രസം ഉണ്ട്, അതൊക്കെ ഇപ്പോഴാണാലോ പയ്യന്മാർ ശ്രേധികുനത്." കുറച് അഹങ്കാരത്തോട് കൂടി അവൾ പറഞ്ഞു.

"ഓ പിന്നെ, നിന്നെ കാണാൻ വല്യ കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല, പക്ഷെ നിന്ടെ സ്വഭാവം അറിയുന്നത് കൊണ്ടാണ് ആരും നിന്ടെ അടുത്തേക്ക് ഇങ്ങനെ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് വരാത്തത്. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് നിന്നെ കണ്ടമാത്രം പരിചയം ഉള്ള ആരോ ആണ് ഇത് ചെയ്‌തത്‌ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. എന്റെ അറിവിൽ നമ്മുടെ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നോട് ഇങ്ങനെ ഒരു താല്പര്യം ഉള്ളത് ആയിട്ട് അറിയില്ല." പ്രിയാ പറഞ്ഞു.

"ഡി ഞാൻ വിളിക്കാം, ഇല്ലെങ്കിൽ തിങ്കളാഴ്ച കാണാം." എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

കാര്യം പ്രിയ പറഞ്ഞത് സത്യമായ ഒരു കാര്യമായിരുന്നു എങ്കിലും അവൾക്ക് അത് വളരെ വിഷമം ഉണ്ടാക്കി. ഇവളുടെ ഈ സ്വഭാവത്തിന് ഒരു പരിധി വരെ ഉത്തരവാദി ഇവളുടെ വീട്ടുകാർ തന്നെയാണ് അതുകാരണം തന്നെയാണ് അവൾ പിന്നീട് വീട്ടുകാരോട് അധികം മിണ്ടാതെ ആയതും വീട്ടിൽ പോവാൻ ഇവൾക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലാതെ ആയതും. ഒരു കൊല്ലവും കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ കോളേജ് ജീവിതം അവസാനിക്കും, അത് കഴിഞ്ഞാൽ കേരളത്തിന്റെ പുറത്ത് എവിടെയെങ്കിലും പോയി ബാക്കി പഠനം. പഠിക്കുക എന്നതിനും ഉപരി വീട്ടിൽ നിന്നും അകന്ന് നിൽക്കുക എന്നത് തന്നെ ലക്ഷ്യം.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ലാപ്ടോപ് തുറന്ന് മോക്ക് എക്സാം എഴുതി കൊണ്ടിരിക്കുക ആയിരുന്നു ഹൃതിക്. എക്സാം എഴുതി കഴിഞ്ഞപ്പോ തന്നെ മാർക്ക്‌ വരും, സാധാരണ എഴുതുന്നതിലും മാർക്ക്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ച് ഒക്കെ വേറെയും കാര്യങ്ങൾ ആയി നടന്നിട്ടും മാർക്ക്‌ കുറയാത്തതിന്റെ ഒരു സന്തോഷം എന്നിൽ വന്നു. പക്ഷെ ഇത്രയും ദിവസമായിട്ടും അവളുടെ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ അങ്ങനെ വല്യ കാര്യം ചെയ്തു എന്ന് പറയാൻ മാത്രം ഒന്നും ഇല്ല. ആകെ ഒരു ഗിഫ്റ്റ് അവളുടെ വണ്ടിയിൽ വെച്ചു, അതാണെങ്കിൽ അവൾ കണ്ടിട്ട് ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് പോലും അറിയില്ല. ഒരു പ്രാവിശ്യം കൂടി അവളുടെ വണ്ടിയിൽ സമ്മാനം കൊണ്ടുവെക്കണം അതും അവൾ കാണും എന്ന് ഉറപ്പ് ഉള്ള രീതിയിൽ, അതിന് ഉള്ള അവളുടെ പ്രതികരണം പോലെ ചെയാം ബാക്കി