Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 7 [Malini Krishnan] [Climax]

ഒടുക്കത്തെ അഹങ്കാരം കണ്ടില്ലേ" തേങ്ങലും ദേഷ്യവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ റാഷിക മറുപടി കൊടുത്തു.

"നീ വെറുതെ കിടന്ന കരഞ്ഞ് വേറെ അസുഖങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ നിക്കണ്ട, മോൾ കിടന്നോ"

ഇപ്പൊ ഉള്ളിലേക്ക് കേറിയ ശെരിയാവില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി, പക്ഷെ പോകാനും തോന്നുന്നില്ല. ഞാൻ പിന്നെ ഗ്രീഷ്മ ചേച്ചിയെ തപ്പി ഇറങ്ങി, ചേച്ചിക്ക് എന്തെങ്കിലും അറിയാം എങ്കിൽ വെറുതെ റാഷികയോട് ചോദിച്ച് അവളെ വിഷമിപ്പികണ്ടാലോ...

"ഗ്രീഷ്‌മ ചേച്ചി..." കുറച്ച് ദൂരത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ചേച്ചിയെ ഞാൻ കുറച്ച് ഉറക്കനെ വിളിച്ചു. അവിടെ ഇരിക്കുന്നവർ എല്ലാം എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി, പെട്ടന് ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോഴാണ് 'Silence Please' എന്ന ബോർഡിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ഈ പരുപാടി ഒപ്പിച്ചത് എന്ന് മനസ്സിലായത്. പിന്നെ അവിടെ നിന്നില്ല, ഞാൻ ചേച്ചിടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. എന്നെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി ആണ് ചേച്ചി അവിടെ നികുനുണ്ടായിരുന്നത്, ഇപ്പോഴും ഉള്ള പോലെ ചമ്മിയ ചിരിയുമായി ഞാനും. ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു...

"അത് അവളുടെ ചേച്ചി എന്തോ വന്നത് ആയിരുന്നു. ആ റൂമിന് ഭയങ്കര ഒച്ചയും ബഹളവും കേട്ടപ്പോ ആണ് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോയത്, അപ്പോഴേക്കും എല്ലാം കഴിഞ്ഞു മറ്റവളും പോയി"

"ഓഹോ, അവൾ വന്നു ലെ... ഒന്ന് കണ്ട രണ്ട് വർത്തമാനം പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു... അല്ല എന്താ പ്രെശ്നം എന്ന് വലതും അറിയോ?"

"അതാണോ, മുഴുവനും ഒന്നും അറിയുള്ള കേട്ടത് ഒക്കെ പറയാം, അവരുടെ ഒരു അസിസ്റ്റന്റ് ഉണ്ടാലോ, അന്ന് രാത്രി കണ്ട ആ കുട്ടി..."

"മനസ്സിലായി മനസ്സിലായി..."

"ഇവിടെ ഒച്ചയും ബഹളവും ഒക്കെ ഉണ്ടായപ്പോ അവർ ആണ് ഡോക്ടറിന്റെ റൂമിലേക്ക് വന്ന് കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞത്... ഇനി ഇങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്നൊക്കെ"

"ലാഗ് ആകാതെ കാര്യം പറ ചേച്ചി"

"സ്ഥിരം കേൾക്കുന്നത് ഒക്കെ തന്നെ, പക്ഷബേധം. ഒരാളുടെ കഴിവുകളെ മാത്രമേ വീട്ടിൽ നിന്നും അംഗീകരവും പ്രോത്സാഹനവും ഒക്കെ കിട്ടിയുള്ളൂ, അപ്പൊ മറ്റേ ആളെ ഒഴിവാകുന്നതോ വേണ്ടാതെ ആയ പോലെ ഒക്കെ തോന്നി തുടങ്ങി. ചെറുപ്പത്തിലേ മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടന്ന നടന്ന അവൾ വലുതായപ്പോ ആ