Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 7 [Malini Krishnan] [Climax]
ഇവൻ ഇത് എന്ത് പറ്റി എന്ന രീതിയിൽ എന്നെ നോക്കി.
"എന്താടാ ഇതിൽ ഇത്ര ചിരിക്കാൻ ഉള്ളത്, എന്നോടും കൂടി നീ പറ"
"ഏയ്യ് ഒന്നുമില്ല... ഞാൻ ഒരു ദിവസം ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വരുന്നുണ്ട് ആളെ, കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലലോ അമ്മെക്ക്"
"നീ ആരെ വേണേലും കൊണ്ട് വാ... അല്ല നിന്റെ റിസൾട്ട് വരാൻ ആയിലെ" ഇതാണ് അമ്മയുടെ പ്രശ്നം, ഒന്ന് സംസാരിച്ച് സെറ്റ് ആയിവരുമ്പോഴേക്കും ഇത് പോലെ എന്തേലും അങ്ങോട്ട് ചോദിച്ചോളും.
"ഈ മാസം തന്നെ ഉണ്ടാവും. അത് കഴിഞ്ഞാ അടുത്ത മാസം ഇന്റർവ്യു ഉണ്ടാവും. സംശയം ഒക്കെ തീർന്നില്ലേ... എന്ന ഞാൻ ഒന്ന് ഹോസ്പിറ്റൽ വരെ പോയിട്ട് വരാം"
"പാതിരാത്രി ഒന്നും ആവാൻ നിക്കണ്ട ഇനി ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ..." അമ്മയുടെ താകിത്തും കേട്ട് ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ചെറിയ രീതിയിൽ പാക്കിങ് നടന്ന് കൊണ്ടിരിക്കാ ആയിരുന്നു, ഞാനും കൂടെ കൂടി. ഇവൾ അത്ര വലിയ പഠിപ്പി അല്ല എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇവിടെ ബുക്കിന്റെ കുറവ് ഒന്നും ഇല്ലാലോ, ഇംഗ്ലീഷ് literature, ക്രീയേറ്റീവ് റൈറ്റ്റിംഗ്, വിക്ടോറിയ literature...
"നീ അത്ര നന്നായി ഒന്നും പഠിക്കില്ലലെ... അതുകൊണ്ട് ആയിരിക്കും ഇത്ര കുറച്ച് ബുക്ക്" ഞാൻ അവളെ നോക്കി ഇളിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"അത്രക്ക് ഒന്നും ഇല്ല കേട്ടോ, ഇങ്ങനെ കുറച്ച് കുറച്ച് ഒക്കെ" അവൾ ചെറുതായി വെപ്രാളം പിടിച്ച്, കറുത്ത കണ്ണുകൾ ഉരുട്ടി എന്നോട് പറഞ്ഞു.
"ഡി, ടെൻഷൻ ആവല്ലേ. ഞാൻ നല്ല കാര്യം അല്ലെ പറഞ്ഞത്... അതിന് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ എന്നെ നോക്കിയ എങ്ങനെയാ" എന്റെ കണ്ണുക്കൾ ഉരുട്ടാൻ ശ്രേമിച്ച് കൊണ്ട് ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു, പക്ഷെ നടന്നില്ല.
"ആ മോനെ, അത്ര പഠിക്ക ഒന്നും ഇല്ല പക്ഷെ മാർക്ക് കുറച്ച് കുറഞ്ഞ ഇങ്ങനെ മുഖം വീർപ്പിച്ച് നടക്കുന്നത് കാണാ" അവളുടെ അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു, എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും കൂടി ഇരുന്ന് ചിരിച്ചു, അത് കണ്ടിട്ട് അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ച് ബെഡിൽ ഇരുന്നു.
"ഇങ്ങനെ ആണോ ആന്റി ഉദേശിച്ചത്" അവളെ ചൂണ്ടി കാണിച്ച് കൊണ്ട് അവളുടെ അമ്മയോട്
💬 Comments
View all comments