Chapter Title : പെരുമഴകാലം [Extended and Revised]

ഡ്രൈവർ ആണങ്കിൽ ഒരു കിളവനും. എനിക്കാകെ പേടിയായി പതുക്കെ അയാൾ വണ്ടി എടുത്ത് മുന്നോട്ട് പോയപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“ചേട്ടാ നമുക്ക് വല്ലതും കഴിക്കാം ഇപ്പൊ തന്നെ പന്ത്രണ്ട് മണി ആയി. അപ്പോഴേക്കും മഴ കുറഞ്ഞലോ?

അയാൾ അത് കേൾക്കേണ്ട താമസം വണ്ടി അടുത്ത ഹോട്ടലിൽ തന്നെ നിർത്തി. ഫുഡ് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും മഴക്ക് ഒരു കുറവും ഇല്ല. ഇനി പ്രളയം ആണോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു. എന്നാ ലീവ് മൂഞ്ചി.

“അളിയാ ബാക്കിലിരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടോ?

“ഹേയ്. പിന്നെ കോല് പൊലിരുന്ന ചിലരിപ്പോ വീപ്പകുറ്റി പോലെ ആയതിന്റെ പ്രശ്നം ഉണ്ട് ഹ. അത് സാരമില്ല.”

കാർത്തിക ഓടി വന്നെന്റെ പുറത്ത് ഒരടി ആയിരുന്നു എന്നിട്ടവൾ അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് ബാത്റൂമിന്റെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുപോയി. പുറം തുടച്ച് നിന്ന എന്നോട് അളിയൻ കാര്യത്തിൽ വന്നു പറഞ്ഞു,

“പത്ത് മിനിറ്റ് കിട്ടും ഓരോന്ന് അകത്താക്കിയലോ?

“ഓഹ്. എന്തിനാ ഒന്ന്? രണ്ടെണ്ണം തന്നെ ആക്കാം.”

മഴയിലൂടെ അടുത്ത കടയിലേക്ക് ഓടി അളിയൻ ഗ്ലാസ്സും വെള്ളവും ഒപ്പിച്ചു വരുന്നതിന് മുന്നേ, ഞാൻ ഹാൻഡ് ബാഗിൽ നിന്നും മുണ്ടെടുത്ത് ജീൻസ് മാറി. ജീൻസ് പാന്റ് ഇട്ട് കുറെ നേരം ഇരുന്ന തന്നെ എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആണ്.

“അളിയൻ പാന്റ് മാറ്റിയോ?”

എന്റെ കോലം കണ്ട് രഞ്ജിത്ത് ചോദിച്ചു.

“അതിട്ട ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലയ.”

അവർ വരുന്നതിന് മുന്നേ ചടപടെ രണ്ടെണ്ണം വിട്ട് ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ ഞങ്ങളിരുന്നു.

“അവിടുത്തെ തീറ്റ കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് തോന്നി പോകാൻ വേറെ വണ്ടി വിളികേണ്ടി വരുമെന്ന്.”

ബാക്ക് ടൈറ്റ് ആയപ്പോ ഞാൻ ആരോടെന്നില്ലാതെ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. അതിനും കിട്ടി ഒരു നുള്ള്. കളിയാക്കിയത് ആണെങ്കിലും കാർത്തികക്ക് ഒരു കൊല്ലത്തിനുള്ളിൽ നല്ല മാറ്റം ഉണ്ടായിരുന്നു. കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയാൽ തോന്നേണ്ടത് തോന്നും എന്ന് പറഞ്ഞപോലെ.

“ചേട്ടാ പതുക്കെ പോയ മതി ട്ടോ.” ഡ്രൈവറോട് അളിയൻ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു.

മുന്നോട്ട് ചാഞ്ഞിരുന്ന കാർത്തിക കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നിലേക്ക് ചാരി. എന്റെ വലതു കൈ അവൾക്ക് പിന്നിലായി ആ ഇരുത്തത്തിൽ. എന്നെ ഒന്ന്