Chapter Title : പെരുമഴകാലം [Extended and Revised]

കൈയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്ന മന്ത്രകോടി എടുത്ത് കിടക്കയിൽ വച്ചു. എന്നിട്ട് തോളിൽപ്പിടിച്ച് അവളെ എന്റെ നേരെ തിരിച്ചുനിർത്തി. ഇരുകൈകളാൽ ആ മുഖം കോരിയെടുത്ത് അവളുടെ നീലക്കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി നിന്നു. ആ മിഴികൾ വീണ്ടും തുളുമ്പി വരുന്നത് കണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് തുടിച്ചു.

“നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ കണ്മണി, ആണായാലും പെണ്ണായാലും, നിന്നേപ്പോലെ സൗന്ദര്യം വേണം.”

ഒരു നിമിഷം എടുത്തു അവൾക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാകാൻ.

ആ കണ്ണുകൾ പിടഞ്ഞുണരുന്നതും, അത്ഭുതം നിറയുന്നതും, അമ്മയിൽ നിന്നാണ്‌ ഞാൻ അതറിഞ്ഞതെന്ന തിരിച്ചറിവ് പെട്ടെന്ന് ഉണരുന്നതും, സന്തോഷം ഉദിച്ചുയരുന്നതും ആയ, ഞൊടിയിടയിൽ മാറിമാറിവന്ന എന്റെ പെങ്ങളുടെ ഭാവങ്ങൾ ഞാൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കണ്ടുനിന്നു.

ഒരു തേങ്ങലോടെ പെട്ടെന്ന് എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈചുറ്റി എന്റെ മുഖം മുഴുവൻ അവൾ ഉമ്മകൾകൊണ്ട് മൂടി. എന്റെ കൈകൾ അവളെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞു.

അല്പം ഒന്നു ശാന്തമായപ്പോൾ ആ ചുണ്ടുകൾ ഞാൻ ചപ്പി വലിച്ചു. നാവുകൾ തമ്മിൽപ്പിണഞ്ഞു. ഇരുമെയ്യിലും ചുറ്റിയ കൈകളുടെ ഇറുക്കം കാരണം ദേഹങ്ങൾ ഒന്നായപോലെ ഒട്ടി.

എന്റെ കുണ്ണ പിടഞ്ഞുണർന്നു. അത് അവളുടെ കുഞ്ഞുമോളെ കുത്തിയപ്പോൾ, കാമം കത്തുന്ന കലങ്ങിയ കണ്ണുകളാൽ അവൾ എന്നെ ഒന്നു നോക്കി. എന്റെ സിരകളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞു.

എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ എന്റെ നാവ് ചപ്പി ഊമ്പിവലിച്ചു. എനിയ്ക്ക് അപ്പോൾത്തന്നെ പോകും എന്ന് തോന്നി.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ഞാൻ പതിയെ എന്റെ നാവിനെ മോചിപ്പിച്ചു.

“കല്യാണം കഴിഞ്ഞതല്ലേയുള്ളൂ? ആദ്യരാത്രി ആഘോഷിക്കണ്ടെ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് ചോര ഇരച്ചുകയറി. ആ വെളുത്ത മുഖം ചുവന്നു തുടുക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ലോകത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്‌ അതെന്ന് എനിയ്ക്ക് തോന്നി.

“വേണം.”

“എന്നാൽ പോയി മന്ത്രകോടി ഉടുത്ത് ഒരുങ്ങി വാ. അമ്മ ഭക്ഷണവുമായി കാത്തിരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്‌.”

“ശരിയേട്ടാ..”

“മ്മ്. എന്നാൽ ചെല്ല്.”

ഞാൻ മുറിയ്ക്കു പുറത്തിറങ്ങി സെറ്റിയിൽ വന്നിരുന്നു.

ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ എന്തൊരു മാറ്റമാണ്‌ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചത്! എന്തൊക്കെ തിരിച്ചറിവുകൾ! രൺജിത് അളിയന്റേയും കാർത്തികയുടേയും ജീവിതം ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നെന്ന് ഒരിയ്ക്കലും ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ അന്നേ ഞാൻ ഇതവസാനിപ്പിച്ച് എന്റെ പെങ്ങളെ രക്ഷപ്പെടുത്തിയേനെ.