Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

മാസം ലീവ്. എന്ത് അർത്ഥമാണ് ജീവിതത്തിന് ഉള്ളത്? ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അവളോട് അയാൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി വീണ്ടും പറഞ്ഞു,
”മോള് വിചാരിച്ചാൽ നടക്കും?”
“എന്ത്?”
”അല്ല, അജ്മലിനെ വരുത്താൻ.”
”എങ്ങനെ?”
”മോളൊന്ന് തുനിഞ്ഞിറങ്ങണം, അവനെ പാട്ടിലാക്കാൻ?”
”എന്ത് വേണമെന്ന് ?”
“ഈ മൂടിപ്പുതച്ച് എടുത്തു വെച്ചതൊക്കെ മൊബൈലിൽ പകർത്തി അവന് അയച്ചു കൊടുക്ക്. അത് കണ്ടാൽ അവനവിടെ ഇരുത്തം കിട്ടില്ല.”
അയാളത് പറയുമ്പോൾ വാക്കുകൾ ഇടറി പോകുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. മുറിയിൽ നിന്ന് എമർജൻസിയുടെ വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പെട്ടെന്ന് അയാളോട് പറഞ്ഞു,
“അതൊക്കെ നോക്കിയതാ ചേട്ടാ.”
അയാളും ഭാര്യ വരുന്നത് നോക്കുന്നത് ഷാഹിന കണ്ടു. തന്നോടിനി എന്തെങ്കിലും പറയുമോ എന്നറിയാൻ ചെവി കൂർപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൾ ഇരുന്നു.

”എന്നാ വേറെ വഴി നോക്കേണ്ടി വരും.”
”എന്ത്?”
”സഹായത്തിന് ഒരാളെ വെച്ചൂടെ അവൻ വരുന്നത് വരെ?”

അതിനവൾക്ക് മറുപടി ഇല്ലായിരുന്നു. പ്രഭാകരേട്ടൻ പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. മറുപടി പറയണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അപ്പോഴേക്കും ചേച്ചി വന്നത് കൊണ്ട് ഷാഹിന മിണ്ടിയില്ല. ഹാളിലെ ടേബിളിൽ കൊണ്ട് വെച്ച എമർജെൻസി ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ തന്നെ കൊത്തി വലിക്കുന്നത് കണ്ട് ഷാഹിനാക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി. ഇത്രയും കാലം അടക്കി വെച്ച വികാരങ്ങൾ ചരട് പൊട്ടിയ പട്ടം പോലെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പാറി നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇക്ക വരുന്നത് വരെ പ്രഭാകരേട്ടൻ തന്നെ സഹായിക്കാം എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്? അത് കൂടി ഓർത്തപ്പോൾ അടിവയറ്റിലൊരു മിന്നൽ പോലെ തോന്നി.

”എടി.. ഒരു ചായ താടി”

“ഇന്നെന്താ പതിവില്ലാത്ത ഒരു ചായ