Chapter Title : ❤ ഫാത്തിമ ❤ ( അൻസിയ )

വല്ലപ്പോഴും എന്റെ മുകളിൽ കയറി എന്തെങ്കിലും കാണിക്കുന്നത്‌ അല്ലാതെ ശെരിക്കും സംസാരിക്കാൻ കൂടി നില്കില്ല ആ ആളോട് ഞാൻ എങ്ങനെ പറയും അടുത്ത തവണ എന്റെ കൂടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വരാൻ എന്റെ കുഴപ്പം ആയിരുന്നു എങ്കിൽ ആരും അറിയാതെ മരുന്നു കഴിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു ഇത് അത് പറ്റില്ലല്ലോ എല്ലാം എന്റെ വിധി... വീട്ടിൽ ചെന്നു കയറിയപ്പോൾ തന്നെ ഉമ്മ തുടങ്ങി വന്നല്ലോ തെണ്ടി തിരിഞ്ഞ് ഒന്നും പറയാൻ നിൽകാതെ ഞാൻ അകത്തു പോയി വസ്ത്രം മാറി.... ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഞാൻ എന്റെ കൂട്ടുകാരി സുനിതെ വിളിച്ചു എല്ലാം പറയാൻ പറ്റുന്ന എല്ലാം പറയുന്ന ആകെ ഉള്ള ഒരു ഫ്രണ്ട്.. ഒരുമിച്ച് ആണ് ഞങ്ങൾ പഠിച്ചത് കല്യാണം കഴിഞ്ഞു വന്നതും തൊട്ടടുത്ത്‌ ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് നടന്നു പോകാൻ ഉള്ള വഴി... അമ്മായമ്മ യുടെ സ്വഭാവം കാരണം അവൾ ഇങ്ങോട്ട് വരാറില്ല.. വല്ലപ്പോഴും ഞാൻ ആ തൊടി വരെ പോകും... എല്ലാം പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു

" നീ പേടിക്കണ്ട പാത്തു എല്ലാം ശെരിയാകും ""

സുനിത ഞാൻ സമാധാനമായി ഇരുന്നോട്ടെ എന്ന് കരുതി പറഞ്ഞതാണ്‌ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി..

"സുനിതെ ഒന്നും ശരിയാവില്ല "

നീ ടെന്‍ഷന്‍ ആവാതെ പാത്തു "

അവളുടെ കുഞ്ഞ് കരഞ്ഞപ്പോൾ ഫോണ്‍ വെച്ചു അങ്ങനെ കിടന്ന് ഞാന്‍ കുറച്ച് നേരം മയങ്ങി പോയി ... വൈകുന്നേരം ഇക്ക വന്നപ്പോള്‍ ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാതെ വന്നു കിടന്നു ...

:: സുനിത അവളുടെ ചേട്ടന്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഫാത്തിമ്മയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞു .. അത് കേട്ട് രാജൻ പറഞ്ഞു

" അവളോട് ആരെങ്കിലെയും പിടിച്ച് കയറ്റിക്കാൻ പറയ് അപ്പോ പ്രശ്നങ്ങള്‍ തീരുമല്ലോ ???

അയ്യടാ .... എന്റെ വായില്‍ നിന്ന് ഒന്നും കേള്‍ക്കണ്ട ഒരു ഉപദേശം """

" എന്നാ വേണ്ട നീ വന്നു കിടക്കാന്‍ നോക്ക് ...!!!

പിറ്റേന്ന് സുനിത എന്നെ വിളിച്ച് ഇന്നലെ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞ കാര്യം പറഞ്ഞു ... സുനിത പറഞ്ഞത് തമാശ രൂപത്തില്‍ ആയിരുന്നു എന്നാല്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തിട്ടും എന്റെ മനസ്സില്‍ അത് കിടന്ന് മറിഞ്ഞു .... വൈകുന്നേരം അവളെ വിളിച്ച് ഞാന്‍ വീണ്ടും ആ കാര്യം എടുത്തിട്ടു ....

" നീ അതിലും നന്നല്ലോ പാത്തു ചേട്ടന്‍ തമാശ പറഞ്ഞതാടാ ..

"അറിയാം സുനിതെ പക്ഷേ എന്റെ അവസ്ഥ