Chapter Title : ഫേക്ക് ലവ് 4 [Fang leng] [Climax]

ഞാൻ എന്തിനാ അറിയുന്നെ... എന്റെ എച്ചില് തിന്നാൻ വന്ന ഏതോ ഒരുത്തൻ അത്രയും അറിഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ

നീതു : ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നതിലൂടെ നിനക്ക് എന്ത് സുഖമാടാ കിട്ടുന്നെ....

അശ്വിൻ : അത് നീ അറിയണ്ട.... പിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ പിന്നിലാ പണിയാൻ പോകുന്നെ ഇന്നലത്തെ പോലെ സുഖമായി ഉറങ്ങാം എന്ന് കരുതണ്ട

നീതു : പറ്റില്ലാന്നു ഞാൻ...

അശ്വിൻ : വാ അടക്കെടി... നിന്റെ ഓരോ ഇഞ്ചും അനുഭവിച്ചിട്ടെ വിടു ചണ്ടി ആക്കിയിട്ട് ... എനിക്ക് വേണ്ടാതാകുമ്പോൾ...

നീതു : എന്തൊക്കെയാടാ പറയുന്നെ...നിനക്ക് മനസ്സാക്ഷി എന്ന ഒന്നുണ്ടോടാ... ഞാൻ നീ പറയുന്ന എല്ലാം കേൾക്കുവല്ലേ...

അശ്വിൻ : അധികം കൊണ വേണ്ട... ദാ ടാബ്‌ലെറ്റ് പിടിക്ക് ഇനി വയറും വീർപ്പിച്ച് അവന്റെ തലയിൽ പോയി കയറണ്ട...

ഇത് കേട്ട നീതു ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് മതിയാക്കി കിച്ചണിലേക്ക് പോയി... ശേഷം അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അവൾ തിരികെ എത്തി

അശ്വിൻ : നിനക്ക് ഇങ്ങനെ വേസ്റ്റ് ആക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല ഞാൻ ഫുഡ്‌ വാങ്ങിയെ

നീതു : എനിക്ക് നിന്റെ ഫുഡും കോപ്പുമൊന്നും ഇനി വേണ്ട... അറുക്കാൻ ഇട്ടേക്കുന്ന മൃഗത്തിന് തരുന്നത് പോലെയല്ലേ നീ എനിക്ക് ഇത് തരുന്നെ... ഞാൻ കരുതിയത് എന്നോട് അല്പമെങ്കിലും....

അശ്വിൻ : എന്ത് അല്പമെങ്കിലും ങ്ങേ...

നീതു : നിന്നോട് എനിക്ക് സംസാരിക്കണ്ട അശ്വിനെ

അന്നേ ദിവസം ഉച്ചക്കും നീതു ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല... ഇരുവരും പരസ്പരം മിണ്ടാതെ ഹാളിൽ

അശ്വിൻ : ടി ഫുഡ്‌ എടുത്ത് കഴിക്കാൻ നോക്ക്...

നീതു : എനിക്ക് വേണ്ട... നീ