Chapter Title : പൊന്നരഞ്ഞാണമിട്ട അമ്മായിയും മകളും 18 [Wanderlust]
ലീനേച്ചി വരാൻ ഇനിയും സമയം എടുക്കും. ഓട്ടോ വിളിച്ച് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞ ഓമനിച്ചിയെ വിലക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കാർ എടുത്തിട്ട് വന്നു. നിങ്ങൾ പോയിട്ട് വാ എന്നും പറഞ്ഞ് വിഷ്ണുവിന്റെ കൈയ്യിൽ താക്കോൽ കൊടുത്തു.
ഓമന : മോനെ അമലൂട്ടാ... ലീനയെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ...
ഞാൻ : ചിലപ്പോ ക്ലാസ്സിൽ ആയിരിക്കും.. നിങ്ങൾ വിട്ടോ..
ടീച്ചർ വരുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം..
ഓമന : അതല്ലട... ഇന്ന് എന്തായാലും ബോഡി എടുക്കില്ല. നാളെ കാലത്തെ ഉണ്ടാവൂ.... അപ്പൊ അവളെ കൂട്ടാതെ പോയാൽ എങ്ങനാ..
ഞാൻ : അതിന് ഓമനേച്ചി അവിടെ നിന്നോ... വിഷ്ണു രാത്രി ഇങ്ങോട്ട് വന്നാൽ പോരെ. എന്നിട്ട് നാളെ കാലത്ത് ലീനേച്ചിയെയും കൂട്ടി വന്നോട്ടെ
വിഷ്ണു : അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കി ചെയ്തോളാം... അമ്മ വണ്ടിയിൽ കയറ്.. ഇപോ വിട്ടാലെ സന്ധ്യ ആവുന്നതിന് മുൻപ് അവിടെ എത്തൂ...
ഓമന : മോനെ ഇവൻ വരുന്നവരെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കണേ... ഇപ്പൊഴത്തെ കാലം അല്ലെ...
ഞാൻ : നിങ്ങൾ ധൈര്യമായിട്ട് പോയിട്ട് വാ... ടീച്ചർ വരുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നോളാം.. ലീനേച്ചി എന്റെയും കൂടെ പെങ്ങൾ അല്ലെ...
അവരെ യാത്രയാക്കി ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി. ഓർക്കാപ്പുറത്ത് വീണുകിട്ടിയ അവസരം ആണല്ലോ ദൈവമേ. ഒന്നും നടക്കില്ലെങ്കിലും അവളെ ഒന്ന് ഉമ്മ വയ്ക്കുകയെങ്കിലും വേണം. ചിരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള എന്റെ വരവ് കണ്ട് അഞ്ജലിക്ക് എന്തോ ഒരു സ്പെല്ലിംഗ് മിസ്റ്റേക്ക് തോന്നിയോ എന്നൊരു സംശയം...
: ഡാ.... അവന്റെ അമ്മൂമ്മ മരിച്ചതിന് നീ എന്തിനാടാ ഇത്ര സന്തോഷിക്കുന്നേ....
: അവന്റെ
💬 Comments
View all comments