Chapter Title : പൊന്നരഞ്ഞാണമിട്ട അമ്മായിയും മകളും 20 [Wanderlust]

തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നേരത്തെ ഏട്ടനെ ഞാൻ തടുത്തില്ല, പിന്നെ അമ്മയുമായുള്ള റിലേഷൻ എന്റെ കണ്മുന്നിൽ നടന്നിട്ടും, എന്റെ അറിവോടെ ആയിരുന്നിട്ടും ഞാൻ എതിര് നിന്നില്ല, അതൊക്കെ എന്റെ തെറ്റാണ്.
എന്റെ ഏട്ടാ..... നിങ്ങൾ ഒരു ജീവിതം തുടങ്ങിയാൽ അതിനിടയിൽ ഒരു കരടായി ഞാനോ അമ്മയോ വരാൻ പാടില്ല എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞത്. അല്ലാതെ എനിക്ക് എന്റെ ഏട്ടനോട് ദേഷ്യമോ അസൂയയോ ഉണ്ടായിട്ടല്ല. എന്റെ ഏട്ടന്റെ കൂടെ കിടക്കാൻ എനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളു. കാരണം ഞാൻ ഏട്ടാ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ഏത് അർത്ഥത്തിൽ ആണെന്ന് എനിക്ക് നല്ല ബോധ്യം ഉണ്ട്. അതൊരു ഭർത്താവിനെ ഭാര്യ വിളിക്കുന്നത് പോലെയാണ്. പക്ഷെ സാഹചര്യങ്ങൾ നമ്മളെ അകറ്റി നിർത്തുവാൻ ആണ് താത്പര്യപ്പെടുന്നത് എന്ന് മാത്രം.
കണ്ടിട്ടില്ലേ... ചില വിത്തുകൾ മുളയ്ക്കാതെ മണ്ണിൽ തന്നെ കിടക്കുന്നത്. അതുപോലെ ചില ആഗ്രഹങ്ങൾ മനസിൽ എന്നും ഉറങ്ങി കിടക്കും. അത്തരം ഒരു ഉറക്കമാണ് എന്റെ മനസിലെ ഏട്ടൻ. പക്ഷെ എനിക്ക് ഒരു പ്രതീക്ഷ ഉണ്ട്... എന്നെങ്കിലും എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് മുള വരുമെന്നും അത് പടർന്ന് പന്തലിച്ച് പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തുമെന്നും.

: പ്രതീക്ഷകൾ അല്ലെ മനുഷ്യനെ ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്... അതുകൊണ്ട് പ്രതീക്ഷ കൈവിടേണ്ട.

: ഇനി ഞാൻ സീരിയസ് ആയിട്ട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ...

: ഉം.... പറ

: വിശകുന്നില്ലേ....

: മൈ..... ഇല്ല

: മൈര്... എന്നല്ലേ ഉദ്ദേശിച്ചേ.... അപ്പൊ നല്ല വിശപ്പ് ഉണ്ട്.
ഇനി എന്റെ മുത്ത് വാ.... വന്ന് ഫുഡ് കഴിക്ക്...

: നേരത്തെ വെട്ടി വിഴുങ്ങുമ്പോൾ ഈ