Chapter Title : പൊന്നരഞ്ഞാണമിട്ട അമ്മായിയും മകളും 21 [Wanderlust]

നല്ല ഭാവിയെ ഓർത്തല്ലേ അങ്ങനൊക്കെ ചെയ്തത്. നീ വേണമെങ്കിൽ എന്നെ വെറുത്തോ.... അത്രപോലും എന്റെ അമ്മായിയെ നോവിക്കരുത്. ആ പാവം നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ സ്വന്തം സുഖവും സന്തോഷവും വേണ്ടെന്ന് വച്ച് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്... രണ്ടാമത് ഒരു കുഞ്ഞുപോലും വേണ്ടെന്ന് വച്ച് മോൾക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചവർ അല്ലെ അമ്മായിയും മാമനും. അതുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞതൊക്കെ മറന്നിട്ട് മോള് അമ്മയോട് മിണ്ടണേ...
എത്ര സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞവരാ നമ്മൾ...അതുപോലെ കണ്ടാൽ മതി ഇപ്പോഴും.

: എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം ഏട്ടാ... പക്ഷെ അത്ര പെട്ടെന്ന് മറക്കാൻ പറ്റുമോ എന്റെ ഏട്ടനെ. അത്രയ്ക്ക് ഞാൻ സ്നേഹിച്ച് പോയതല്ലേ. എന്റെ പൂർണ സമ്മതത്തോടെ അല്ലെ ഏട്ടൻ അമ്മയുടെ കൂടെ കഴിഞ്ഞത്. എനിക്ക് ഇല്ലാത്ത പ്രശ്നം അമ്മയ്ക്ക് ഉണ്ടാവേണ്ട കാര്യം എന്തായിരുന്നു.

: എന്റെ ഷീ.... അതൊന്നും മോൾക്ക് ഇപ്പൊ പറഞ്ഞാൽ മനസിലാവില്ല. നീ ആ ഒരു സ്റ്റേജിൽ എത്തുമ്പോഴേ മനസിലാവൂ... അതൊക്കെ വിട്. വീട്ടിൽ പോയിട്ട് അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ച് ഒന്ന് കരഞ്ഞാൽ മതി, എല്ലാം തീരും. അമ്മയോളം വലിയ മരുന്നൊന്നും വേറെ ഇല്ലെടി ഈ ലോകത്ത്...
പിന്നേ .... കെട്ടിപിടിക്കാൻ നല്ല സുഖാടി.... നല്ല പഞ്ഞിക്കെട്ട് പോലെ ഉണ്ടാവും...

: ശോ..... നശിപ്പിച്ച്.... ചത്ത് കിടന്നാലും കണ്ണ് അങ്ങോട്ട് തന്നാ...
വഷളൻ

: മതി അമലൂട്ടാ.... സമയം ആവാറായി. നീ വേഗം പോകാൻ നോക്ക്. അവിടെ എല്ലാവരും കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും.

: ഏട്ടാ.... ഓൾ ദി ബെസ്റ്റ്.

: നിങ്ങൾ വേഗം ഡിസ്ചാർജ് ആയി വീട്ടിലേക്ക് വാ... എന്ന ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ.

: അമലൂട്ടാ....

: