Chapter Title : പൂക്കൾപോലെ

അവർ പോവും വരെ .. ഞാൻ ബാപ്പയുടെ അടുത്ത് പോയി ഇരുന്നു ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായെങ്കിലും എനിക്ക് ഒന്നും ചോദിക്കാൻ ആയില്ല ,,, ചില നേരം നമ്മൾ അങ്ങനെയാണ് ആവശ്യമുള്ള ഇടങ്ങളിൽ വാക്കുകൾ ഒത്തിരി ഉണ്ടങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടാൻ വയ്യാത്ത അവസ്ഥ ..., കുറച്ചു നേരത്തെ ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ മൗനത്തിന് വിരാമം ഇട്ട് ബാപ്പ പറഞ്ഞു സമീറ ഈ വീട്ടിൽ മരുമകളായി വരണം എന്നുള്ളത് അൻസിലിനെക്കാളും നിർബന്ധം സഫിയാക്ക് ആയിരുന്നു ... ആരാരും ഇല്ലാത്ത സമീറ നമ്മളെ പൊന്നു പോലെ നോക്കും ഇക്ക എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ... കൂടെ അൻസിലിന്റെ വാക്കുകളും ,, സമീറയെ മകളായി കണ്ടിട്ടാണ് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നത് ഞാൻ നമ്മൾ ചിന്തിക്കുന്നതിനും അപ്പുറമാണ് മനസ്സും അതിനുള്ളിലെ മോഹങ്ങളും അതാണ് സമീറയിലും നമുക്ക് പറ്റിയത് ... ഇളയുമ്മയെ ഭാര്യ ഭരിക്കുന്നത് തടഞ്ഞിട്ടും അതിൽ തോറ്റ് പോയത് കൊണ്ട് ജീവിതത്തെ നേരിടാൻ ഉള്ള കരുത്ത്‌ ഇല്ലാതെ ഇതൊക്കെ അവൻ കാരണമാണെന്ന് ഓർത്തു ഞങ്ങളെ മുഖത്തു നോക്കാൻ പറ്റാതെ എന്റെ മോൻ ഒളിച്ചോടി ദുബായിലേക്ക് ...... ബാപ്പയ്ക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണ് മോളെ അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹം മാത്രമാണ് ബാപ്പ ഈ നിക്കാഹ് കൊണ്ട് ആഗ്രഹിച്ചത് .... സഫിയാനെ ഭരിക്കുന്ന സമീറയെ ബാപ്പാക്ക് പറയുന്നതിന് ഒരു പരിതി ഉണ്ട്.. സ്വന്തം വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി സമീറയെ ഒന്ന് നിലക്ക് നിർത്താം എന്ന് വെച്ചാൽ അതും ഇല്ല .... മോള് പറയ് ബാപ്പ ആരെയ ഇവിടുന്ന് മാറ്റി നിർത്തി ജീവിതം പഠിപ്പിക്കേണ്ടത് ,, ദുബായിൽ പോവുന്ന തലേന്ന് എന്റെ മോൻ കുറെ മാപ്പ് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു ... ബാപ്പ തൊണ്ട ഇടറിയപ്പോ സംസാരം നിർത്തി. ഇതെല്ലം കേട്ട് മരവിച്ചു ഇരുന്നു ഞാൻ സംഭവം ഇത്ര രൂക്ഷമാണെന്ന് അറിഞ്ഞില്ല.... ഇത്ത..... ഞാൻ ചോദിച്ചു തീരും മുമ്പ് ബാപ്പ പറഞ്ഞു മോള് ഇവിടെ ഇരിക്ക് ബാപ്പ കടയിൽ പോയി എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ വാങ്ങി വരാം.. എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് എന്തോ കൊളുത്തി വലിച്ച പോലെ തോന്നി.. ഇവിടെ വെപ്പും കുടിയും ഒന്നും ഇല്ലെ ,,