Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]
മാറോടു ചേർത്തണച്ചു.
ആ ദിവസത്തെ അലച്ചിൽ കൊണ്ടാവാം നിമിഷ നല്ലപോലെ വിയർത്തിരുന്നു.
അവൾ നല്ലപോലെ തേച്ചു കുളിച്ച ശേഷം ചുരിദാറിന്റെ ടോപ് മാത്രമിട്ടുകൊണ്ട് ബെഡ്റൂമിലെത്തി.
നകുൽ അവിടെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ബ്രൗസ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
“നകുലേട്ടാ…”
“നിനക്കല്ലേ എന്നോട് ദേഷ്യം? വേണ്ട മിണ്ടണ്ട..”
നിമിഷ പതിയെ വാതിൽ ചാരികൊണ്ട് ഈറൻ മുടി മുന്നിലേക്കിട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ മണവും ഭംഗിയും കണ്ട് നകുൽ അവളെ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി.
അവൾ നകുലന്റെ മടിയിലേക്കിരുന്നപ്പോൾ, “വേണ്ട എണീക്ക്…” എന്നവൻ പറഞ്ഞവളെ തള്ളി.
“ദേ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പറഞ്ഞു കൊടുക്കുവേ…”
“എന്ത്?!!”
“ഓഹോ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ.”
നകുൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ നോക്കിയിരുന്നു.
“ഏട്ടാ.”
“ഉം...”
“എന്നെ അനിയത്തിയായിട്ടു തന്നെയാണോ ഏട്ടൻ കാണുന്നെ?”
“എന്താടി നീ അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നെ?”
“ഇതെന്താ ഇതിന്റെ അർത്ഥം?” എന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ലാപ്ടോപ്പ് കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിലെ സി ഡ്രൈവിൽ ഒളിപ്പിച്ച ഓരോ ഫോൾഡർ ആയി അവൾ ഓപ്പൺ ചെയ്തു.
‘ബ്രദർ സിസ്റ്റർ പോൺ’ എന്ന പേരിലുള്ള ഫോൾഡർ ആയിരുന്നു അവസാനം എത്തിയത്.
“അയ്യോ !!! എടി എടി …ഇതെനിക്കറിയില്ല. മേ ബി ആ അശ്വന്ത് ആയിരിക്കും, അവനാണ് പോൺ മൂവി കളക്ഷൻ ഇതിലേക്ക് കോപ്പി ചെയ്യാമെന്ന് പറഞ്ഞത്.
അന്നവൻ അത് കോപ്പി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ ആ സമയം തന്നെ അവന്റെയമ്മ അത്യവശ്യമായി വീട്ടിലേക്ക് വരാനോ മറ്റോ ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോൾ വേഗം പെൻഡ്രൈവ് ഊരിയെടുത്തു പോകുകയായിരുന്നു.”
“ആ ഇനി അവന്റെ മണ്ടക്ക് വെയ്ക്ക്!!”
“അയ്യോ നിമിഷേ… അവനാണിത് കൊണ്ട് വന്നത്!”
“ഉം, ശരി വിശ്വസിച്ചു.”
“വിശ്വസിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും അതാ സത്യം.”
“അതെന്താ
💬 Comments
View all comments