Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

കുണ്ണയിൽ നിന്നും പൂറിലേക്ക് നിറഞ്ഞ ശുക്ലം, അവളുടെ കൊതച്ചാൽ വഴി ഒഴുകി പതിയെ അരുവിപോലെ ബെഡ്ഷീറ്റിനെയും ഈറൻ അണിയിച്ചു.

അന്നോളം അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ശൗര്യവും, ഊർജവും കുറഞ്ഞു വരുംപോലെ നകുലിന് തോന്നി.

അനിയത്തിയുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുടെ ആഴങ്ങളിലേയ്ക്ക് താൻ താഴുന്നതുപോലെയും അവളുടെ കൈകൾ ഒരു താരാട്ടുപോലെ തന്നെ തഴുകുന്നതുപോലെയും ആ തളർച്ചയിൽ അവനു തോന്നി.

ക്ഷീണിതനായി പെങ്ങളുടെ നെഞ്ചിൽ ഒട്ടി നിമിഷയുടെ ചെവിയ്ക്കരികിലേക്ക് അവന്റെ ഈറൻ ചുണ്ടു ചേർത്തു.

“മുത്തേ!!”

“ഏട്ടാ!!!!!” നിമിഷ അപ്പോഴും കിതയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

“നീ എന്റേതാണ്!!”

“അതേ ഏട്ടാ...!”

“ഞാൻ നിന്റേതും!“

“എനിക്കറിയാം!” ഒരു സംശയവും ഇല്ലാ എന്ന മട്ടിൽ, അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ പുറത്ത് ചുറ്റി.

നകുലൻ തന്റെ ഇരുകൈകൾ കൊണ്ടും അവളുടെ കുണ്ടിപ്പന്തുകളിൽ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. ഒന്നു കൂടെ അവന്റെ കുണ്ണയെ അവളുടെ വിങ്ങുന്ന പൂർ ദളങ്ങൾക്കിടയിലേയ്ക്കു കയറ്റി.

എന്നിട്ട് കുണ്ണയെ ചലിപ്പിക്കാതെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഒന്നു കൂടെ മുറുക്കി വെച്ചു.

നിമിഷയാകട്ടെ കിതപ്പിനൊടുവിൽ പാതി കൂമ്പിയ കൺപോളകൾ മെല്ലെ തുറന്നു നോക്കി.

കീഴ്ച്ചുണ്ട് അവൾ കടിച്ചമർത്തി.

“എന്താ ഇനിയും അടിക്കാൻ പോവാണോ?”

“വേണോ?”

“ആയിക്കോ!! പുലരും വരെ ഇതുപോലെ കോർത്ത് കിടക്കണം!!”

“അപർണ്ണ അറിഞ്ഞാൽ!!?”

“പോത്തുപോലെ ഉറക്കവാ!! അറിയില്ല.”

ഇരുവർക്കും നേർത്ത കുറ്റബോധം തോന്നിയെങ്കിലും, അതിന്റെ ആയുസ് നിമിഷങ്ങളെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

“എത്ര പാൽ പോയീന്നു നോക്കട്ടെ ഞാൻ!” എന്നും പറഞ്ഞു നകുൽ, പുതച്ചിരുന്ന നേർത്ത വെള്ള പുതപ്പ് മാറ്റി, എണീറ്റ് കുനിഞ്ഞ്, തന്റെ പെണ്ണിന്റെ വെണ്ണതോൽക്കും തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി.

അടിച്ചൊഴിച്ച കുണ്ണപാലിന്റെയും യോനീ ശ്രവത്തിന്റെയും മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം അവിടമാകെ