Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

രണ്ടുപേരും, മനസ്സില്ലാ മനസോടെ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.

നിമിഷ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുകൈകൾ ഉയർത്തി അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു കിടന്ന മുടി വാരിക്കെട്ടി. അപ്പോൾ ബ്രായിടാത്ത അവളുടെ മുലകൾ കുലുങ്ങുന്നത് സ്നേഹ കണ്ടു. അവൾ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആ കഴുത്തിൽ മുഖം ചേർത്തു.

ചെറുപ്പം മുതലേ അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചാൽ ഉടനെ അത് പതിവുള്ളതാണ്.

പണ്ടൊക്കെ അങ്ങനെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിയ്ക്കുന്ന നിമിഷയെ എടുത്താണ് ബാത്റൂമിൽ സ്നേഹ എത്തിയ്ക്കാറ്. അതിനുമുമ്പ് നകുലിനേയും അങ്ങനെതന്നെ ആയിരുന്നു!

‘ഇപ്പോൾ രണ്ടുപേരും വലുതായി. അതുകൊണ്ട് എടുത്തോണ്ടു പോകണ്ട’ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സ്നേഹ ചിന്തിച്ചു.

നകുൽ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.

അറിയാതെ സ്നേഹയുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ അരക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് നീണ്ടു. അവന്റെ ഷോർട്സിന്റെ മുൻഭാഗം ഒരു കുന്നുപോലെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു.

‘അവനും ഷഡ്ഡി ഇട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല.’ അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

നകുലിന് രാത്രിയിലത്തെ പണികൾ കാരണം ക്ഷീണം മാറിയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അമ്മ വിളിച്ചാൽ എഴുന്നേറ്റേ പറ്റൂ. പണ്ടുമുതലേ അമ്മ അങ്ങനെയാണ്. എല്ലാത്തിനും അമ്മ കൂട്ടു നിൽക്കും.

പക്ഷേ, എഴുന്നേൽക്കാനും, പഠിയ്ക്കാനും പറഞ്ഞാൽ അനുസരിയ്ക്കണം. അതിൽ അപ്പീൽ ഇല്ല.

സ്നേഹ തന്നെ രണ്ടാൾക്കും ബ്രഷും പേസ്റ്റും എടുത്തു കൊടുത്തു.

ഇരുവരും ബാത്രൂമിൽ കയറി. ഒന്നിച്ചു തന്നെ!

സ്നേഹ താഴേയ്ക്കിറങ്ങി.

രണ്ടുപേരും ബ്രഷ് ചെയ്തു ഫ്രഷ് ആയി താഴേക്ക് വന്നപ്പോൾ, അപർണ്ണ അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയി കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നടത്തി, തിരികെയെത്തി, രണ്ടുപേരെയും കാത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ടേബിളിൽ പുട്ടും മുട്ടക്കറിയും റെഡിയായിരുന്നു.

നകുൽ ഇരുന്നപ്പോൾ നിമിഷ അവന്റെയടുത്തിരുന്നു. അവളുടെ ബാൻഡിട്ട നീളൻ മുടി മുന്നിലേക്കിട്ടിരുന്നു.

ധൃതിയിൽ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്ന അജിത്, നിമിഷയുടെ തലയിൽ ഒരു മുത്തം കൊടുത്തുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അച്ഛന്റെ മുണ്ടും ഷർട്ടുമുടുത്ത വേഷം കണ്ടു നകുൽ ആരാധനയോടെ അജിത്തിനെ നോക്കി.

“സ്നേഹ, ഞാൻ ഉച്ചയാകും എത്താൻ!”

“ശരി!”

നാലുപേരും കൂടെ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കുമ്പോൾ, അപർണ്ണ ബോംബ് പോലെ അതെടുത്തു