Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

ആയിരുന്നു.

ചെറിയച്ഛനോടു കുറച്ചു സംസാരിച്ച ശേഷം, അവൻ നിമിഷയെ കാണാൻ മേലേയ്ക്ക് പോയി.

നിമിഷ, രാവിലെ നകുൽ പോയശേഷം കുളിച്ച് വസ്ത്രം മാറിയിരുന്നു. അല്ലെങ്കിലും, ഇന്നലെ ഇട്ട ബനിയനിലും ഷോർട്സിലും ഏട്ടന്റെ മണം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

അവൾ അതു രണ്ടും ഏട്ടന്റെ വാർഡ്രോബിൽ വെച്ചു. തന്റെ ചില മുഷിഞ്ഞ ഷഡ്ഡികൾ ഏട്ടൻ അവിടെ ഒളിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾ കണ്ടിരുന്നു.

ഇട്ടിരുന്നത് മുട്ടുവരെ ഇറക്കമുള്ള കറുത്ത നിറമുള്ള കുട്ടിപ്പാവാടയും ഇളം പച്ചനിറത്തിൽ ഒരു ഷർട്ടും മാത്രം!

കറുകറുത്ത സമൃദ്ധമായ മുടി പിന്നിലേക്ക് വിരിച്ചിട്ടതിനാൽ ചന്തി കഴിഞ്ഞും കിടപ്പാണ്.

ഷർട്ട് അവളുടെ പൊക്കിളിനു ജസ്റ്റ് മേലെയാണ്.

ആരു കണ്ടാലും കമ്പിയടിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച തന്നെ!

“ആഹാ നിന്നെ വിളിക്കാൻ ദേ നകുലേട്ടൻ വന്നല്ലോ”

“ഞാൻ ചുമ്മാ വന്നതാ, അവിടെയൊറ്റയ്ക്കിരുന്നു ബോറടിച്ചിട്ട്!”

“ബൈക്ക് എടുത്തിട്ട് പോയപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി മഴയെല്ലാം കൊണ്ടിട്ടേ തിരിച്ചു വരുള്ളൂന്ന്.” അപർണ്ണ പറഞ്ഞു.

“മഴ ഇനിയിപ്പോൾ രാത്രിയല്ലേ?”

“ഹേയ് ചിലപ്പോൾ ഉച്ചയ്ക്കും പെയ്യും!!”

“നീയെന്തിനാ വന്നത്?” അവൻ നിമിഷയോട് ചോദിച്ചു.

“ഇവളൊരു ബുക്ക് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞു വന്നതാ?”

“ഏത് ഈ, ‘നീർമാതളം പൂത്ത കാല’ മോ?”

“ഉം!!”

അവിടേക്ക് ചെറിയമ്മ കേറിവന്നപ്പോൾ, അവരും കുശലം പറച്ചിലിൽ കൂട്ടുചേരുകയായിരുന്നു.

ഊണുകഴിക്കാൻ നേരമായപ്പോൾ എല്ലാരും കൂടെ ഇരുന്നു.

വാഴയിലയിൽ കുറുകിയ മട്ടൻ കറിയും ചോറും രസവും പപ്പടവും വിളമ്പി.

കഴിച്ച ശേഷം, നകുലും നിമിഷയും പിന്നെ വരാമെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്നുമിറങ്ങി.

നല്ല മഴക്കോളുണ്ടായിരുന്നു.

രണ്ടാളും കൈപിടിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ സ്നേഹയും, അജിത്തും സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മറത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“കഴിച്ചോ നിങ്ങൾ?”

“ഉം. ചോറും മട്ടൻ കറിയും!”

“അമ്മേ… ദേ മഴ!!!”

“അയ്യോ ടെറസിൽ നിന്നും തുണിയെടുക്കണം!”

“ഞങ്ങളെടുക്കാം!!!”

നിമിഷയും നകുലും കൂടെ ടെറസിലേക്ക് കയറി. മഴ ചാറ്റൽ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അവൾ കൈ എത്തി മഴവെള്ളം നകുലിന്റെ ദേഹത്തേയ്ക്ക് തെറിപ്പിച്ചു; അവൻ