Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന കിടപ്പ്! എനിക്കിതുപോലെ ഒരു ഏട്ടനില്ലാതായിപ്പോയല്ലോ!!’ എന്നവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, നിമിഷയെ തട്ടിയുണർത്തി.

“ഹും... ക്ഷീണം!!! കുറച്ചു നേരം കൂടെ കിടക്കട്ടെ മുത്തേ! പ്ലീസ്…” എന്നവൾ, അപർണ്ണയെ പാതി തുറന്ന കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് നോക്കി കൊഞ്ചി.

എന്നിട്ടവൾ നകുലിനെ ഒന്നുകൂടെ മുറുകെ പുണർന്ന് കിടന്നു.

ഉറക്കത്തിൽ നകുൽ അവൾക്കു നേരെ ചെരിഞ്ഞ്, കൈകൾ പെങ്ങളെ ചുറ്റി.

ഇരുവരുടെയും കാലുകൾ കൂടിപ്പിണഞ്ഞു.

രണ്ടുപേരും, അലിഞ്ഞു ചേർന്നതുപോലെ കിടന്നു.

കുറച്ചു നേരം കൂടെ വിളിച്ചു മടുത്തപ്പോൾ, അപർണ്ണ ഫോണും എടുത്തു താഴേക്ക് വന്നു.

സ്നേഹയും അജിത്തും കൂടെ അവളോട് ചോദിച്ചു.

“ആഹ് നീ എണീറ്റൊ?” സ്നേഹ ചോദിച്ചു.

“എവിടെ തേനും പഞ്ചസാരയും?” അജിത്തിന്റെ കമന്റ്. അയാൾ ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

“ഉം.. കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ട്!!!”

“നീ പോയി പല്ലു തേച്ചിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വാ അപ്പോഴേക്കും ഞാനവരെ ഉണർത്താം! ഇവിടെ കഴിയ്ക്കാം എല്ലാം റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്” സ്നേഹ പറഞ്ഞു.

“ശരി വലിയമ്മേ.” അപർണ്ണ പുറത്തേയ്ക്ക് നടന്നു.

സ്നേഹ മുടി ഉച്ചിയിൽ കെട്ടിവെച്ചുകൊണ്ട് മേലേയ്ക്ക് ചെന്നു.

മുറിയിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന രതിയുടെ അവശേഷിപ്പുകൾ കൊണ്ടുള്ള മണം സ്നേഹയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു!

സ്നേഹ അവരുടെ പുതപ്പു മാറ്റി. അവർ അത് അറിഞ്ഞതേയില്ല!

കെട്ടിപ്പുണർന്ന് അവന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലേയ്ക്ക് കാൽ കടത്തിവെച്ച്, അവന്റെ ഒരു കയ്യിൽ തലവെച്ച്, അവന്റെ മറ്റേ കയ്യാൽ മുറുക്കെ പൊതിയപ്പെട്ട്, ആ കഴുത്തിൽ മുഖം ലയിപ്പിച്ച്, തമ്മിൽ പിണഞ്ഞ്, കിടന്നുറങ്ങുന്ന തന്റെ മക്കൾ!

അവന്റെ ഒരു കാൽ അവളുടെ തുടയുടെ മുകളിലാണ്!

നല്ല ഉറച്ച ശരീരം ഉള്ള അവന്റെ കാൽ അങ്ങനെ ഇരുന്നിട്ടും