Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

കേറി പോയി.

നകുലിന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ ആ പിന്നഴക് നോക്കി.

സ്നേഹയുടെ മിഴികൾ അവന്റെ കണ്ണുകളുടെ ചലനം നോക്കിയിരുന്നു.

‘എല്ലാം തനിയാവർത്തനം!’ അവളുടെ മനസ്സ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

‘താൻ നടന്നുപോകുമ്പോൾ എല്ലാം, സനലേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ പിന്നഴകിലായിരുന്നു, എപ്പോഴും. അങ്ങനെയാണ് പതിയെ സനലേട്ടൻ എന്നെ തലോടാൻ തുടങ്ങിയത്!‘

‘ഇത് സനലേട്ടൻ അറിയുമ്പോൾ എന്താവും ചിന്തിയ്ക്കുക?’

മഴ ചാറിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.

“നിനക്കോ നകുൽ?”

“ഞാൻ ചൊവ്വാഴ്ച്ചയും കൂടെ ലീവ് ആക്കിയാലോന്നാ!”

“അതെന്താ?”

“നാളെ ഏതായാലും ഹോളിഡേ ആണ്. ചൊവ്വാഴ്ച്ച വൈകീട്ട് തിരിച്ചു കേറാം അച്ഛാ. ഇല്ലെങ്കിൽ ബസിൽ നല്ല തിരക്കുണ്ടാകും! അതുമല്ല റേറ്റും കൂടുതലാണ്.”

“ഉം.. ശരി, ശരി!!”

‘അപ്പോൾ ഇന്നു രാത്രിയും, നാളെ രാത്രിയും, ഏട്ടനും അനിയത്തിയും തകർക്കാൻ ആണ് പ്ലാൻ!!’ സ്നേഹ തലയാട്ടി അറിയാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

‘ഞാനും സനലേട്ടനും ഇതുപോലെ എത്ര ഒഴിവുകഴിവുകൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു! പീജി പഠനസമയത്തെല്ലാം ഒരുമിച്ചായിരുന്നു താമസമെങ്കിലും, നാട്ടിൽ എത്തിയാൽ പിന്നെ തങ്ങളുടെ മുറിവിട്ട് പുറത്തുപോകാൻ പോലും മടിയായിരുന്നു.

അമ്മ എത്രവട്ടം ഏട്ടനെയും തന്നെയു വഴക്കു പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു!’

കുറച്ചു നേരം അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും അടുത്ത് സംസാരിച്ച ശേഷം അവൻ മേലെ തങ്ങളുടെ മുറിയിൽ നിമിഷയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് നടന്നു.

അജിത്ത് പതിവുള്ള ഉച്ചയുറക്കത്തിന് മുറിയിലേക്ക് പോയി.

സ്നേഹ ഏതോ ചിന്തകളിൽ മുഴുകി അവിടെത്തന്നെയിരുന്നു. തല ഉയർത്തി നോക്കുമ്പോൾ നകുൽ അവരുടെ മുറിയിലേക്കുള്ള സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറുകയായിരുന്നു.

നകുൽ സ്റ്റെപ്പ് കേറുമ്പോൾ ജനലിലൂടെ നോക്കി.

“അമ്മേ എന്തൊരു മഴയാണിത്!! ഇതിപ്പോഴൊന്നും നിൽക്കുന്ന മട്ടില്ല!!! വല്ലാത്ത തണുപ്പും!!” അവൻ തിരിഞ്ഞ് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.

‘ഉം... അനിയത്തിയുടെ ചൂടേറ്റുകിടക്കാൻ പറ്റിയ തണുപ്പ്!’ സ്നേഹ മെല്ലെ തലയാട്ടി പുഞ്ചിരിച്ചു.

മുറിയിലേക്ക് കയറിയതും, വാതിൽ ചാരാതെ, അവൻ ടീ-ഷർട്ട് ഊരിയിട്ട് പുതച്ചു കിടക്കാൻ ബെഡിലേക്ക് കയറി. ആരും സാധാരണ ഇങ്ങോട്ട് കയറിവരാറില്ല, അമ്മയല്ലാതെ.

നിമിഷ സ്റ്റഡി ടേബിളിലും.

“പഠിക്കാനുണ്ടോ?”

“ഉം!!!!”

“എന്നാ