Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

ആകെ നനഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു! അതു കൂടാതെ തുടകളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഉണങ്ങിയ ദ്രാവകം!

ഇന്നലെ അപർണ ഇവിടെ, ഈ കട്ടിലിൽ ഇവർക്കൊപ്പം ഉറങ്ങുമ്പോൾ ആങ്ങളയ്ക്കും, പെങ്ങൾക്കും തമ്മിൽ ചെയ്യാൻ ഇത്ര ധൈര്യം ഉണ്ടായെങ്കിൽ, എത്രയും വേഗം മുൻകരുതൽ എടുക്കണം.

അല്ലെങ്കിൽ ഇവളെങ്ങാനും ഗർഭിണിയായാൽ തമ്മിൽ നേരത്തേ തന്നെ കെട്ടിക്കേണ്ടിവരും. അതും ഈ ഇളം പ്രായത്തിൽ!

“എണീക്ക് നകുൽ!” സ്നേഹ, മകളെ ഇറുകെ പുണർന്ന്, സുരക്ഷിതമാക്കി കിടന്നുറങ്ങുന്ന മകന്റെ കുണ്ടിയിൽ പതിയെ അടിച്ചു.

നകുൽ ഉറക്കച്ചടവോടെ കണ്ണ് തുറന്ന്, കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ, തല തിരിച്ച് അമ്മയെ നോക്കി.

“അമ്മാ, ഇച്ചിരീക്കൂടെ നേരം കിടക്കട്ടെ. പ്ലീസ്...”

ഇത്രയും മുതിർന്ന മകൻ, പെങ്ങളെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ചൂടേറ്റ് കിടന്ന്, ചിണുങ്ങുന്നത് കണ്ട സ്നേഹയ്ക്ക് ചിരി വന്നു. അവൾ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.

“എണീക്കടി കാന്താരി!” നിമിഷയേയും ഒരടി കൊടുത്തുകൊണ്ട് എണീപ്പിച്ചു.

രണ്ടുപേരും, മനസ്സില്ലാ മനസോടെ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.

നിമിഷ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുകൈകൾ ഉയർത്തി അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു കിടന്ന മുടി വാരിക്കെട്ടി. അപ്പോൾ ബ്രായിടാത്ത അവളുടെ മുലകൾ കുലുങ്ങുന്നത് സ്നേഹ കണ്ടു. അവൾ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആ കഴുത്തിൽ മുഖം ചേർത്തു.

ചെറുപ്പം മുതലേ അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചാൽ ഉടനെ അത് പതിവുള്ളതാണ്.

പണ്ടൊക്കെ അങ്ങനെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിയ്ക്കുന്ന നിമിഷയെ എടുത്താണ് ബാത്റൂമിൽ സ്നേഹ എത്തിയ്ക്കാറ്. അതിനുമുമ്പ് നകുലിനേയും അങ്ങനെതന്നെ ആയിരുന്നു!

‘ഇപ്പോൾ രണ്ടുപേരും വലുതായി. അതുകൊണ്ട് എടുത്തോണ്ടു പോകണ്ട’ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സ്നേഹ ചിന്തിച്ചു.

നകുൽ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.

അറിയാതെ സ്നേഹയുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ അരക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് നീണ്ടു. അവന്റെ ഷോർട്സിന്റെ മുൻഭാഗം ഒരു കുന്നുപോലെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നത് അവൾ