Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എത്രനേരം അത് തുടർന്നെന്ന് അവർക്ക് അറിയേണ്ടതില്ലായിരുന്നു. ഇനി എത്രനേരം തുടരും എന്നുമവർക്ക് അറിയില്ല.

അത് അവസാനിയ്ക്കണ്ടാ എന്ന കാര്യത്തിൽ അവരുടെ മനസ്സുകൾ ഒന്നായിരുന്നു.

ആവേശക്കൊടുമുടിയിൽ നിന്നും കൊക്കയിലേക്ക് പിടിവിട്ടു വീഴുംപോലെയും, അവന്റെ ഉടലിലെ രക്തയോട്ടം മുഴുവൻ കുണ്ണയിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന പോലെയും, ഉരുക്കു കുണ്ണ പൂറിനുള്ളിൽ വിറകൊള്ളുന്നപോലെയും അനുഭവം അവനുണ്ടായി.

“ആ… ആ… ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്….ഏട്ടാ…” അവൾ സ്വയം മറന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു.

അപ്പോൾ കുടുങ്ങിയ ഒരു ഇടിയുടെ ശബ്ദം മൂലം, അത് ആ വീട്ടിൽ വലുതായി പ്രതിധ്വനിച്ചില്ല.

അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ അവൾ കടിച്ചുവലിച്ചു. ചുണ്ടിലേറ്റ ആ നേർത്ത ദന്തക്ഷതങ്ങൾ അപ്പോൾ അവനറിഞ്ഞില്ല.

നിമിഷയ്ക്കു വെടിപൊട്ടിയെന്നു മനസിലായപ്പോൾ, പെങ്ങളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിലേക്ക് ശുക്ല ഗുണ്ടുകളെ, ഏതാണ്ട് ഇരുപത് സെക്കന്റോളം നകുൽ വെട്ടി വെട്ടി ചീറ്റിച്ചു.

ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ ആ ഇരുട്ടത്ത് തന്റെ പൊന്നനിയത്തിയുടെ മുഖം കാണാതെ ചെയ്തതുപോലെയല്ല.

ഇപ്പോൾ, ഈ മഴയാൽ ഇരുണ്ടതെങ്കിലും, പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ, നിമിഷയുടേ മുഖത്ത് പതഞ്ഞു കയറുന്ന സുഖത്തിരമാലകൾ ആ പാതിയടഞ്ഞ കണ്ണുകളിലും, വിടർന്ന ചുണ്ടുകളിലും, ഉടലാകെയും അലയടിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട്, അതിനൊപ്പം, അതിനേക്കാൾ ഉപരിയായി താൻ അതേ ഓളങ്ങളിൽ ചഞ്ചാടുന്നതറിഞ്ഞ്, നകുൽ തന്റെ പിടയുന്ന അരക്കെട്ട് ശക്തിയായി അവളിലേയ്ക്ക് ആഴ്ത്തിവെച്ചു!

ഒരു തുള്ളിപോലും നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ!

“ങ്ഹും ….ആഹ്!!!” പൂറിലേക്ക് ചൂടുള്ള കൊഴുത്ത ബീജങ്ങൾ നിറയുന്ന സുഖത്തിൽ നിമിഷ ചിണുങ്ങി. ഏട്ടന്റെ കാലുകളുടെ പുറകിൽ തന്റെ കാൽ ചുറ്റി അവൾ നകുലിനെ പൂർണ്ണമായി തന്നിലേയ്ക്കാഴ്ത്തി.

ഇരുവരുടെയും അടയും ചക്കരയും ഗർഭക്കുഴിയിൽ വെച്ച് കൂടിക്കലർന്ന വേളയിൽ, നകുൽ അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ വിടർത്തികൊണ്ട് വിയർത്തൊഴുകുന്ന പെങ്ങളുടെ മുഖം മുഴുവൻ നക്കി തോർത്തി.

വെളിയിൽ അപ്പോഴും ചെറു മിന്നലുകളോടെ മഴ തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവരുടെ മനസ്സിൽ നിമിഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് പൊട്ടിവിരിഞ്ഞ വർണ്ണമഴകൾ പോലെ.

താഴെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിന്റെ അങ്ങേ ആഴത്തിൽ അവന്റെ പാൽമഴ പെയ്തു തോർന്നു.

അവളുടെ ആഴങ്ങൾ