Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

നിറഞ്ഞ് അത് പുറത്തേക്കൊഴുകി. ഒരു തേനരുവിപോലെ.

ഇനിയും, ഇനിയും എത്രയോവട്ടം ഇതാവർത്തിക്കും!

മക്കളുടെ മുറിയുടെ വാതിലിന് പുറത്തു ചെവിയോർത്തു നിന്ന് എല്ലാം കേട്ട സ്നേഹയ്ക്ക്, കാര്യങ്ങൾ ഉറപ്പായി.

ഇതുപോലെ ഒരു തുലാവർഷ മഴയ്ക്കായിരുന്നു, തങ്ങളുടെ പഴയ തറവാട്ടിലെ തട്ടിൻപുറത്ത്, കൊത്തുപണികൾ ഉള്ള ഏട്ടന്റെ തേക്കു കട്ടിലിൽ താനും സനലേട്ടനും, ആദ്യമായി ഇങ്ങനെ തമ്മിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന്, സ്നേഹം പകർന്നത്!

തന്റെ പത്തൊമ്പതാം പിറന്നാളിന്റെ ആഘോഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ രാത്രിയായിരുന്നു അന്ന്!

ഓർമ്മവെച്ച കാലം മുതലേ തനിയ്ക്ക് സനലേട്ടനും, സനലേട്ടന് താനും ആയിരുന്നു എല്ലാം.

അമ്മയ്ക്കും, അച്ഛനും പോലും അതു കഴിഞ്ഞേ തങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു!

താൻ പതിനേഴിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ഇരുപതുകാരനായ, കായികതാരം ആയ, സുമുഖനും, സുന്ദരനും, ദൃഡഗാത്രനും ആയ സനലേട്ടൻ കോളജിലെ പെൺകുട്ടികളുടെ മാത്രമല്ല, തന്റെയും ഹീറോ ആയി മാറി.

അടുത്ത വർഷം താനും അതേ കോളജിൽ ഡിഗ്രിയ്ക്ക് എത്തിയപ്പോൾ പിന്നെ ബൈക്കിൽ ഒരുമിച്ചായി പോക്കും വരവും. ആ യാത്രകളിലാണ് പെൺകുട്ടികൾ തന്നെ അസൂയയോടെ നോക്കുന്നത് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

സനലേട്ടന് തന്നോടൊഴികെ മറ്റ് എല്ലാവരോടും ഒരേ പെരുമാറ്റം ആയിരുന്നു. ഏറ്റവും തമാശ എന്താണെന്നുവെച്ചാൽ ആദ്യമെല്ലാം കോളജിൽ തന്റെ കൂട്ടുകാർ മിക്കവരും കരുതിയത് താൻ സനലേട്ടന്റെ സ്കൂൾക്കാലം മുതലേയുള്ള കാമുകി ആണെന്നാണ്!

തന്നോടുള്ള സനലേട്ടന്റെ കരുതലും തന്റെ പെരുമാറ്റവും ആവാം കാരണം.

ആ യാത്രകളിൽ സനലേട്ടന്റെ പുറകിൽ ആ പുറത്ത് തന്റെ മാറിടം ചാരി ഇരിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, എപ്പോഴോ ആണ് തന്റെ ദേഹത്തും മനസ്സിലും തിരിച്ചറിയാൻ ആവാത്ത ചലനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ തുടങ്ങിയത്.

ആദ്യമൊക്കെ താൻ മനസ്സിനെ ശാസിച്ചു നോക്കി. കുറ്റബോധം തോന്നി. പയ്യെപ്പയ്യെ സനലേട്ടൻ അറിയാതെ താൻ കൂടുതൽ സനലേട്ടനിലേയ്ക്ക് പറ്റിച്ചേർന്ന് പുറകിൽ ഇരിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

സനലേട്ടന്റെ ബൈക്കിൽ, പുറത്ത് കോളജ് ബാഗിട്ട്, ഏട്ടന്റെ അരയിൽ കൈകൾ ചുറ്റി, ഇരുവശവും കാലുകളിട്ട്, കെട്ടിപ്പിടിച്ചുള്ള ആ യാത്രകൾ തന്നെ ആകെ