Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]
പറഞ്ഞിട്ട് തന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കാണ് നോക്കിയത്.
തന്റെ മുഖം കൂടുതൽ ചുവന്നുകാണണം. ഏട്ടന്റെ കള്ളപ്പുഞ്ചിരിയ്ക്ക് അതായിരുന്നു കാരണം!
“പോയി വേഷം മാറിവാ. എന്നിട്ട് വല്ലതും പഠിയ്ക്കാൻ നോക്ക്.“
“ഞങ്ങൾ ഹോം വർക്കെല്ലാം തീർത്താരുന്നമ്മേ.” ഏട്ടൻ സഹായത്തിനെത്തി.
മെല്ലെ രണ്ടുപേരും തറവാട്ടു വീട്ടിലെ ഒന്നാം നിലയിലെ തങ്ങളുടെ മുറികളിലേയ്ക്ക് സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറി.
ആ കയറ്റത്തിൽ, അറിയാതെ തങ്ങളുടെ വിരലുകൾ കോർത്തത്, രണ്ടുപേരും അറിഞ്ഞില്ല!
തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഒട്ടിച്ചേർന്നതുപോലെ!
തേക്കിൻ മരത്തിൽ തീർത്ത കൊത്തുപണികൾ ഉള്ള സ്റ്റെപ്പുകളും കൈവരികളും.
ആ നിലയുടെ തറയാകെ കട്ടിയുള്ള മരപ്പലകകൾ പാകി അതിനു മുകളിൽ പഴയകാലത്തെ മനോഹരമായ തറയോടുകൾ പാകിയതാണ്.
ആ തറവാട്ടുവീട്ടിലെ എല്ലാ മുറികളിലും എന്നപോലെ, രണ്ടു മുറികളിലും തേക്കിൽ തീർത്ത കൊത്തുപണികൾ നിറഞ്ഞ ഇരട്ടക്കട്ടിലുകൾ ആണുള്ളത്.
ഏട്ടന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ ഏട്ടൻ മെല്ലെ തന്നെ കോർത്തുപിടിച്ചിരുന്ന വിരലുകളിൽ വലിച്ച് അവിടെയ്ക്ക് കയറ്റി.
എന്നിട്ട് ആ വാതിൽ മെല്ലെ ചാരി!
തന്റെ ഹൃദയം അതിദ്രുതം മിടിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു!
ഏട്ടൻ തന്നെ കൈയിൽ പിടിച്ച് മെല്ലെ വലിച്ച്, ആ മാറിലേയ്ക്ക് ചേർത്തു.
മുഖം കുനിച്ചു നിന്ന തന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി.
താൻ അറിയാതെ ആ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി.
ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു!
ഇന്നും ആ നിമിഷം ഓർക്കുമ്പോൾ തന്റെ ഉള്ളിൽ, അതേ മിന്നൽ പായും!
“എന്റെ പൊന്നു, മനോഹരിയായിട്ടുണ്ട്, കേട്ടൊ! എല്ലാടവും അതിമനോഹരം!!!” ഏട്ടൻ തന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിയാണ് അതു പറഞ്ഞത്.
ആ നോട്ടം കണ്ണിലൂടെ, താഴെ തന്റെ പൂങ്കാവനത്തിൽ വരെ എത്തിയതായി തോന്നി. കാരണം, ഏട്ടൻ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങാംകുഴിയിട്ട് തുഴഞ്ഞു നിന്ന് പാവാട ഉടുപ്പിച്ചപ്പോൾ തന്റെ പൂവ് നന്നായി കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പ്.
നാണം കൊണ്ട് താൻ ആകെ ചുവന്നു. പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ, ചമ്മൽ ഒന്നും തോന്നിയില്ല.
‘തനിയ്ക്ക് കാണിയ്ക്കേണ്ടയാൾ കണ്ടല്ലോ!’ എന്ന് മനസ്സിൽ ഇരുന്ന് ആരോ കളിയാക്കി!
തന്റെ
💬 Comments
View all comments