Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

അടഞ്ഞിരുന്നു.

ദേഹത്ത് ആകെ എന്തൊക്കെയോ പൊട്ടിത്തെറിയ്ക്കുകയായിരുന്നു!

ആകെ തളർന്നുപോയി!

എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ പോലും ആയില്ല.

ഏട്ടൻ തന്നെ മെല്ലെ കിടക്കയിൽ കിടത്തുന്നത് ആ തളർച്ചയിൽ അറിഞ്ഞു.

എത്രയോ തവണ ഏട്ടൻ തന്നെ കോരി എടുത്തിരിയ്ക്കുന്നു, ഇങ്ങനെ കിടക്കയിൽ കിടത്തിയിരിയ്ക്കുന്നു!

ഇന്നെന്താ തനിയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ? മനസ്സ് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഏട്ടൻ എന്താണാ ചെയ്തത്?

എന്താണ് ആ സമയം തന്റെ ദേഹത്ത് പൊട്ടിത്തെറിച്ചത്?

കണ്ണുകൾ തുറക്കാനേ തോന്നിയില്ല. എങ്ങോട്ടോ കാറ്റിൽ പറന്ന് ഉയരുന്നതുപോലെ തോന്നി. കണ്ണുകൾ അടച്ച് അങ്ങനെ കിടക്കാനാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്.

ഏട്ടൻ തന്റെ കാലുകൾ മെല്ലെ അകത്തി വെച്ചത് അറിഞ്ഞു. പിന്നെ തന്റെ മുട്ടുകാലിൽ പിടിച്ച്, കാലുകൾ മടക്കി പാദങ്ങൾ കിടക്കയിൽ ഉറപ്പിച്ച് നിർത്തി.

തന്റെ ശരീരം എല്ലാം, ഒരു പാവപോലെ അനുസരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും തന്ന തരംഗങ്ങൾ അതിമനോഹരമായി ദേഹം മുഴുവൻ തരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു!

ഏട്ടന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ പാദങ്ങൾ മാറിമാറി മുത്തുന്നത് അറിഞ്ഞു. ആ ഓരോ മുത്തലിലും തന്റെ ദേഹം വിറച്ചുകൊണ്ടും ഇരുന്നു!

എന്താണങ്ങനെ എന്ന് ചോദിച്ച് മനസ്സ് നിശബ്ദമായി, ഇനിയും വേണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി!

മെല്ലെ മെല്ലെ ഏട്ടന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഇരുകാൽ വണ്ണകളും കടന്ന്, തുടകൾ കടന്ന്, തന്റെ പൂവിന്റെ അരികിലേയ്ക്കാണ് എത്തുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോഴേയ്ക്കും അതു സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞു!

ആ ചൂടുള്ള ചുണ്ടുകൾ തന്റെ വിടർന്ന പൂവിനെ അമർത്തി ഉമ്മവെച്ചു.

ആ അറിവിന്റെ വിറയലിൽ അരക്കെട്ട് സ്വയം കിടക്കയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു.

തന്റെ പൂവിലെ തേൻ നുകരാൻ വരുന്ന ചിത്രശലഭത്തിനായി ഒരു പൂവ് തല ഉയർത്തുന്നതുപോലെ!

ആരാണിതെല്ലാം തന്നെ പഠിപ്പിച്ചത്?

എപ്പോഴാണ് താൻ