Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

മുഖം തന്നിലേയ്ക്ക് അടുപ്പിച്ചത്!

‘എന്തിനാ ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞത്?’ എന്ന് ചോദിച്ചത്!

‘എന്റെ പൊന്നൂട്ടിയെ വേദനിപ്പിച്ചല്ലോ എന്നോർത്താണ്’ എന്ന് ഏട്ടൻ മറുപടി പറഞ്ഞത്!

‘ഇതു വേദനയല്ല ഏട്ടാ. ഏട്ടനായി കാത്തുവെച്ചത് നൽകാൻ ആയതിന്റെ സന്തോഷമാണ്.’ എന്ന് ചുണ്ടുകൾ സ്വതന്ത്രമാക്കി, ആ പുറത്ത് ചുറ്റിപ്പിടിച്ച്, താൻ മന്ത്രിച്ചത്!

ആ കണ്ണുകൾ അതുകേട്ട് വിടർന്നത്.

താൻ ആ പുറം തഴുകി ഏട്ടന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ എത്തിയത്!

അറിയാതെ താൻ ഇരു കാലുകളും അൽപം അകത്തി മടക്കിയപ്പോൾ ഒരു മിന്നൽപോലെ വന്ന വേദനയിൽ തന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞത്!

അതു കണ്ട ഏട്ടന്റെ മിഴികളിലെ വിഹ്വലത കണ്ട് താൻ മെല്ലെ പുഞ്ചിരിച്ചത്!

‘ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ മതിയോ? ഏട്ടന്റെ പെണ്ണിനെ നിറയ്ക്കണ്ടെ?’ എന്ന് താൻ ആ മിഴികളിൽ നോക്കി നാണത്തോടെ ചോദിച്ചത്!

ആ ചോദ്യത്തിന് എവിടുന്നു കിട്ടി തനിയ്ക്ക് ധൈര്യം എന്ന് താൻ മനസ്സിൽ അമ്പരന്നത്!

അതുകേട്ട ഏട്ടന്റെ തിങ്ങി നിറഞ്ഞിരുന്ന പൗരുഷം തന്റെ ഉള്ളിൽ വെട്ടി വീർത്തത്!

തന്നിൽ അതുണ്ടാക്കിയ വിദ്യുത് തരംഗങ്ങൾ ഇന്നും മറക്കാനാവില്ല!

അറിയാതെ തന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുപോയത്!

അറിയാതെ തന്റെ അരക്കെട്ട് ഒന്നുയർന്ന് ചലിച്ചത്!

ഏട്ടൻ ആ നിമിഷം പൂർണ്ണമായി തന്നിലേയ്ക്ക് ആഴ്ന്ന്, തന്റെ പൂവിനുള്ളിൽ അങ്ങേയറ്റത്ത് എവിടെയോ തട്ടിനിന്നത്!

ഒരു ശ്വാസം മുട്ടൽ പോലെ താൻ ആ സുഖം അനുഭവിച്ചത്!

ആ ആദ്യാനുഭവത്തിൽ വിറകൊണ്ട് താൻ വീണ്ടും ആ അനുഭൂതിയ്ക്കായി ഏട്ടന്റെ അരക്കെട്ടിനെ അമർത്തിയത്!

ആ നിശബ്ദമായ സിഗ്നൽ മനസ്സിലാക്കി, തന്റെ കണ്ണുകളിലും, മുഖത്തും ഉമ്മകൾ നൽകി, തന്റെ ചുണ്ടുകളെ കടിച്ചു വലിച്ച് ഏട്ടൻ അരക്കെട്ട് മെല്ലെ,