Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

ഏട്ടന്റെ കുട്ടനെ ഒരു കൈയിൽ എടുത്ത്, തന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി, തന്റെ പൂവിൽ ഒന്നു രണ്ടു വട്ടം ഉരച്ചു. തന്റെ ദേഹം വീണ്ടും പൊട്ടിത്തരിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

താൻ കൈകൾ നീട്ടി, ഏട്ടന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച്, അവനെ തന്റെ വഴിയിലേയ്ക്ക് നയിച്ചു.

എത്രയോ വട്ടം താൻ ഇത് സങ്കൽ പ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു! സ്വപ്നം കണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു!

ഏട്ടൻ അവനെ തന്റെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് കടത്തിയപ്പോൾ ആണ് തന്റെ ബോധം തിരിച്ചറിഞ്ഞത്,

‘ഇത്രയും വലിയ ഏട്ടൻ എങ്ങനെ തന്റെ ഉള്ളിൽ കടക്കും?’

ഏട്ടൻ പതിയെ പതിയെ തന്നിലേയ്ക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അരക്കെട്ടാകെ വലിഞ്ഞു മുറുകാൻ തുടങ്ങി!തന്റെ അരക്കെട്ടിനെ ഏതോ ആയുധം പിളർത്താൻ ശ്രമിയ്ക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി!അപ്പോഴെല്ലാം ഏട്ടൻ തന്നിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു!

വേദന തുടങ്ങിയതും അപ്പോഴാണ്!

‘വേണ്ടാ ഏട്ടാ…’ എന്ന് പറയാൻ തുറന്ന തന്റെ വായിലേയ്ക്ക് ഏട്ടൻ നാവു കടത്തി അധരങ്ങളെ പൂട്ടിയത് ആ നിമിഷമാണ്!

വേദനയാൽ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെയാണ് താൻ ഏട്ടനെ നോക്കിയത്!

ആദ്യമായി ഏട്ടൻ തന്നിലേയ്ക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ ഉയർന്ന തന്റെ നിലവിളിയെ ഏട്ടന്റെ ചുണ്ടുകളും നാവും അമർത്തി തടഞ്ഞത്!

ആ വേദനയിൽ താൻ ഏട്ടന്റെ നാവിനെ കടിച്ചത്!

പിന്നെ രണ്ടു ദിവസത്തേയ്ക്ക് ഏട്ടന് ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടായത്!

നിറഞ്ഞൊഴുകിയ കണ്ണുകളോടെ ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിയപ്പോൾ, അവിടെയും രണ്ടു തടാകങ്ങൾ!

ഏറെനേരം തന്റെ മിഴികളിൽ നോക്കി ഏട്ടൻ തന്റെ നെഞ്ചിൽ ഭാരം തരാതെ, കൈകൾ കിടക്കയിൽ കുത്തി അനങ്ങാതെ കിടന്നത്!

മെല്ലെ തന്റെ ചുണ്ടുകളെ മോചിപ്പിച്ച് തന്റെ മിഴിനീർ ആ ചുണ്ടുകളാൽ ഒപ്പിയത്!

താൻ വേദനകൾ മറന്ന്, ഇരുകൈകൾ ആ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി ഏട്ടന്റെ