Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

ഏട്ടൻ മുറിയാകെ അലങ്കരിച്ച് മണിയറയാക്കിയിരുന്നത്.

പിന്നെ, തന്റെ കല്യാണം കഴിയുന്നതുവരെ ആ മുറി തങ്ങളുടെ മണിയറ ആയിരുന്നത്.

ഇന്നും താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് തറവാട്ടിൽ എത്തിയാൽ, ഏട്ടൻ ആ മുറി അലങ്കരിച്ച് തങ്ങളുടെ മണിയറ ആക്കി മാറ്റുന്നത്.

സ്നേഹപൂർവം, പ്രേമപൂർവം, തികഞ്ഞ കരുതലോടെ തന്റെ ഓരോ അണുവിനേയും ഉമ്മവെച്ച് ഉണർത്തി, ഏട്ടൻ മെല്ലെ മെല്ലെ തന്നിലേയ്ക്ക് കയറിയത്.

താൻ ഏട്ടനെ മറിച്ചിട്ട് ആ അരക്കെട്ടിൽ ഇരുന്ന് ആവേശത്തോടെ അശ്വമേധം നടത്തിയത്.

അവസാനം ഏട്ടൻ തന്നിൽ ഒരു പാൽപ്പുഴ തന്നെ നിറച്ചത്.

പിറ്റേന്ന് അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും മുന്നിൽ തങ്ങൾ ചമ്മി നിന്നത്.

ഭാര്യ-ഭർത്താക്കന്മാർ ആയി തങ്ങൾ നാലുവർഷം ജീവിച്ചത്.

നാട്ടുകാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ വേദനയോടെ ആണെങ്കിലും രണ്ടുപേരും, അജിത്തേട്ടനും ആയുള്ള കലാണത്തിന് സമ്മതിച്ചത്.

ഏട്ടന്റെ കുട്ടികളെ മാത്രമേ താൻ പ്രസവിയ്ക്കൂ എന്ന് ആ മാറിൽ കിടന്ന് നിറകണ്ണുകളോടെ താൻ പറഞ്ഞത്.

നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്കും നിനക്കുമായി ഞാനും ജീവിയ്ക്കും എന്ന് ഏട്ടൻ വാക്കു പറഞ്ഞത്.

ഇന്നുവരെ ഏട്ടൻ ആ വാക്കിൽ ജീവിയ്ക്കുന്നത്.

തന്റെ കല്യാണത്തിന്റെ രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ്, അതിഥികൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഏട്ടന്റെ കൂടെയാണ് കിടക്കുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞ്, ആ രാത്രിയിൽ മൂന്നു തവണ തന്റെയുള്ളിൽ ഏട്ടനെ ഉണർത്തി നിറച്ചത്!

അങ്ങനെ നകുൽ ഉണ്ടായത്!!

അവനെ പ്രസവിച്ച മൂന്നാം വർഷം, തറവാട്ടിൽ അവന്റെ പിറന്നാൾ ആഘോഷിച്ചശേഷം, അജിത്തേട്ടൻ ഇങ്ങോട്ടു പോന്നു.

അന്നു രാത്രി താൻ ഏട്ടനെ ഉറക്കിയില്ല.

പിന്നെ ഒരാഴ്ച്ച പകലും, രാത്രിയും ഏട്ടൻ തന്നിൽ പലവട്ടം നിറച്ചൊഴുക്കി.

നകുലിനെ അമ്മയാണ് നോക്കിയത്.

ആ മകളാണ് നിമിഷ!!

ഇന്ന് അവർ തങ്ങളുടെ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു!!

ഏട്ടനിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ ആ ലാളനകളും, ക്ഷമയും തനിയ്ക്ക് തന്റെ ഭർത്താവായ അജിത്തേട്ടനിൽ നിന്ന് ഒരിയ്ക്കലും കിട്ടിയിട്ടില്ല, എന്ന് ഓരോ തവണയും സ്നേഹ ഓർത്തു.

അതു നന്നായി എന്ന് എപ്പോഴും മനസ്സ് പറയുന്നു!

അല്ലെങ്കിൽ