Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ]

മുടിയും ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും! നെറ്റിയിൽ ഇലക്കുറി. അതാണ് നിമിഷ!!

ആ കുപ്പിവളക്കൈകളോടും അവനു പ്രേമം തോന്നി. വെണ്ണതോല്‍ക്കും കണങ്കാല്‍! ചെറു ചെമ്പന്‍ രോമരാജികളുണ്ടെന്നു നകുലിന് നന്നായിട്ടറിയാം, പാദത്തിനോട്‌ ചേര്‍ന്ന്‌ സ്വര്‍ണപാദസ്വരം, അനിയത്തിയുടെ ആ വശ്യ സൗന്ദര്യത്തിൽ നകുൽ ലയിച്ചു പോയി.

ഒരുപാടു നാളായി അവളെയൊരു പട്ടു പാവാടയിലൊക്കെ കണ്ടിട്ട്. കഴിഞ്ഞ വിഷുവേലക്ക് പോലും അവൾ പുലിയിളക്കര സാരിയിൽ ആയിരുന്നു.

എന്തുടുത്താലും ചേരുന്നതാണ് അവളുടെയീ സ്‌ട്രെച്ചർ.
ഈ സൗന്ദര്യം ഇങ്ങനെ നിലനിർത്തുക അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല.

അവൾ പക്ഷെ ഏട്ടനെ മൈൻഡ് ചെയ്തതേയില്ല.
പെൺകുട്ടികൾ എല്ലാരും അതിരാവിലെയുള്ള തേച്ചുകുളിയുടെ കുറിച്ച് പറയുന്നത് അവനു കേൾക്കാമായിരുന്നു.

അപർണ്ണ നകുലിനോട് ഹായ് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവനും ഹായ് പറഞ്ഞു, അപർണ്ണ അങ്ങിട്ടേക്ക് നോക്കൊന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട് പക്ഷെ നിമിഷ എഹ്!! ഹേ

പോവാൻ നേരം അപർണ്ണയും നിമിഷയും കൂടെ അപർണ്ണയ്ക്ക് മൂത്ര മൊഴിക്കണം പറഞ്ഞപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് വീണ്ടും കയറിപ്പോയി. നിമിഷ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോ കുണ്ടിയുടെ അഴക് അവന്റെ കുണ്ണയെ മുകളിലേക്കുയർത്തി.

“എടാ നീ വരുന്നില്ലേ കേറടാ! നകുലേ” എന്ന് ചെറിയച്ഛൻ ബഹളം വെച്ചപ്പോൾ അവസാനത്തെ ജീപ്പിന്റെ പിറകിലേക്ക് നകുലും വേഗം കയറി. കഷ്ടിച്ചു ഇരിക്കാനുള്ള സീറ്റ് ഇ ഉള്ളു അതിൽ. അകന്ന ബന്ധത്തിൽ ഉള്ളവരും പൂജയ്ക്ക് എത്തിയിട്ടുണ്ട്.

5 മിനിറ്റിനു ശേഷം, അപർണ്ണയും നിമിഷയും വന്നപ്പോ ആദ്യത്തെ രണ്ടു ജീപ്പ് പുറപ്പെട്ടിരുന്നു നേരം വൈകിയെന്നും പറഞ്ഞിട്ട്. പിന്നെ അവസാനം മുറ്റത്തുള്ള ഉള്ള ജീപ്പിൽ മുഴുവനും ആള് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഒന്നു രണ്ടു പേർ ജീപ്പിന്റെ പിറകിൽ തൂങ്ങി നില്കുന്നുമുണ്ട്.

“അയ്യോ എനിക്ക് സീറ്റില്ലെ? ഞാനെങ്ങും വരുന്നില്ല”അപർണ്ണ