Chapter Title : പൂർണിമയുടെ കഷ്ടപ്പാട് [സ്വാതി]

ഇറങ്ങാൻ നേരം

"എന്റെ കെട്ടിയോൾ ഉറങ്ങി ഞാനും പോയി കിടക്കട്ടെ, മാനേജർ എന്താ പറയുന്നതച്ച കേൾക്, ജോലി സ്ഥിരപ്പെടുത്താൻ നോക്ക് "

ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛൻ കതകും അടച്ചു ഒരു ചിരിയും ചിരിച്ചോണ്ട് പോയി. മാനേജർ എന്നോട് സ്കൂളിൽ വച്ചു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അച്ഛനും അറിഞ്ഞുകാണും എന്ന് എനിയ്ക് ഉറപ്പായി ഇതോടെ. എന്തായാലും നാളെ സ്കൂളിൽ പോകാം. മനസ് ആകെ അസ്വസ്ഥത ആയിരുന്നു അപ്പോളും. രാവിലെ താമസിച്ചാണ് സ്കൂളിൽ എത്തിയത്. ഭാഗ്യം ജോസഫ് സർ വന്നില്ലെന്ന് തോനുന്നു. അയാളെ ഓഫീസിൽ ഒന്നും കണ്ടില്ല. ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ക്ലാസ്സിലെ പോയ എന്നെ പുറകിൽ നിന്ന് ആരോ വിളിച്ചു "പൂർണിമ ടീച്ചർ ഏയ്‌... ഒന്നും നിൽക്കണം " തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ ജോസഫ് സർ. ഞാനും ചെറിയ പാതാർച്ചയോടെ ആണെങ്കിലും അവിടെ നിന്ന്. അവിടെ ആ പരിസരത്തു വേറാരും ഇല്ലാണ് ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി ഉറപ്പുവരുത്തി. "ടീച്ചർ ഏയ്‌ ഇന്നലെ, ടീച്ചർ ന്റെ ഹുസ്ബന്റിന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു ടീച്ചർ നെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞും കൊണ്ട്. " ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അയാളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.അയാൾ വീണ്ടും തുടർന്നു "ടീച്ചറിനോട് പറഞ്ഞത് തന്നെ ഞാൻ അയാളോടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അയാൾക്ക്‌ യാതൊരു പ്രശ്നവും ഇല്ല. ഇനി ടീച്ചർ ന്റെ തീരുമാനം എന്തായീന് പറയു. എനിയ്ക്കണേൽ സമയം ഇല്ല വേറെ ആളുകൾ ഉണ്ട് ഈ ജോലിയ്ക്. "

"എന്തായാലും ഞാൻ ഉടൻ പറയാം സാറേ, ഈ പീരിയഡ് കഴിഞ്ഞിട്ട് ഓഫീസിലേയ്ക് വരാം " "ശെരി ഈ പീരിയഡ് കഴിഞ്ഞ് തീരുമാനം എന്തായെന് എനിയ്ക്