Chapter Title : പൂർണിമയുടെ കഷ്ടപ്പാട് [സ്വാതി]

കള്ള ചിരി ചിരിച്ചതല്ലാതെ വേറൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. രാത്രി വീണ്ടും അച്ഛൻ എല്ലാരും ഉറങ്ങിയാ ശേഷം എന്റെ റൂമിൽ വന്നു. ഞാൻ കട്ടിലിൽ ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. "മോളെ നി ചെറുപ്പമാണ് ഇപ്പോൾ ആണ് ജീവിയ്ക്കേണ്ടത്. എന്റെ മോനോ ഇവിടെ നിൽക്കണം എന്നു ചിന്തയില്ല. ആഹ് അതോണ്ടായിരിയ്കും ആദ്യത്തേത് വേറൊരുത്തന്റെ കൂടെ പോയത്. നി ഒന്നും ഓർത്തു വിഷമിയ്ക്കണ്ട നി ആദ്യം നിന്റെ ജോലി സ്ഥിരം ആക്. ഞാൻ ഇതൊന്നും ആരോടും പറയാനൊന്നും പോണില്ല. നി നാളെ അയാളോടൊപ്പം പോയി ഒന്നും കറങ്ങിയിട് വാ. " ഞാൻ അച്ഛൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ടതല്ലാതെ തിരിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അച്ഛൻ കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതിരുന്നിട് റൂമിൽ നിന്ന് പോയി.

ഉറക്കം വന്നില്ലെങ്കിലും വെറുതെ കിടന്നു. അപ്പോളാണ് ഫോൺ വിളിയ്ക്കുന്നത്. നോക്കിയപ്പോൾ ജോസഫ് സർ ഉം. ഞാൻ ആദ്യം പതറിപ്പോയെങ്കിലും ഫോൺ എടുത്തു.

"ആഹ് ഉറങ്ങിയില്ലായിരുന്നോ ടീച്ചർ ഏയ്‌. "സർ പറഞ്ഞു "ഉറങ്ങാറാകുന്നതേ ഉള്ളു സർ. "ഞാനും മറുപടിയായി പറഞ്ഞു "നാളെ നമുക്കൊന്നു കൂടിയാലോ. നാളയെ എനിയ്ക്കൊന്നു ഫ്രീ ആകാൻ കഴിയുകയുള്ളു. രാവിലെ ടീച്ചർ സ്കൂളിൽ വന്നാൽ മതി നമുക്ക് അവിടെ നിന്ന് പോകാം " ഞാൻ ചെറുതായിട്ട് മൂളിയാതെ ഉള്ളു. അപ്പോൾ എന്ത് പറയണം എന്ന് ആലോചിയ്ക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ല. സർ ഫോൺ വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.

പിറ്റേ ദിവസം ഞാൻ ഒരല്പം നേരത്തെ സ്കൂളിൽ എത്തി വേറെ ടീച്ചേർസ് ഒന്നും അറിയണ്ടാന്നു കരുതി. ജോസഫ് സർ 10 ആയപ്പോൾ ആണ് വന്നത്. ക്ലാസ്സിൽ പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന എന്നെ വിളിച്ചിറക്കി സർ ന്റെ കാറിൽ കയറ്റി. സർ കാർ ഓടിയ്ക്കുന്നു, ഞാൻ സർ ന്റെ സൈഡിൽ മുൻ സീറ്റിൽ ഞാൻ ഇരുന്നു. "മോൾ പ്രസവിച്ചു കിടക്കുകയാ ഭാര്യ ഇന്ന് മോളെ കാണാൻ പോകാൻ ഇരുന്നതാ, നാശം ഇപ്പോൾ പറയുന്നു നാളയെ പോകുന്നുള്ളുന്നു..അവൾ പോയിട്ട് നമുക്ക് രണ്ട് പേർക്കും കൂടി എന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ പോകാമെന്ന കരുതിയത്. ഇനിയിപ്പോൾ വേറെന്തെലും മാർഗം നോക്കാം "സർ പറഞ്ഞു. കാർ വളരെ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ ഇതിനിടയ്ക് പോലും അയാളുമായിട് ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.