Chapter Title : പോത്തന്റെ മകൾ 2 [Smitha]

അടുത്തേക്ക് വന്നു.
ഇപ്പോള്‍ അവരുടെ ദേഹം തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്നായി.

“കൊച്ചുങ്ങള് എന്തായാലും ഒടനെ ഒണ്ടാകും അമ്മെ! നല്ല ഒരു മിടുക്കി മോളെ ഒരു കൊല്ലത്തിനുള്ളില്‍ ഞാന്‍ അമ്മേടെ കയ്യിലേക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ വെച്ചു തരും...”

“ഒറപ്പാണോ?”

“ആം..പിന്നല്ലേ! ഞങ്ങള് മിക്ക ദിവസോം ട്രൈ ചെയ്യുന്നുണ്ട്...”

അത് കേട്ട് സിസിലി അവന്‍റെ നേരെ നാണത്തോടെ നോക്കി.

“ശ്യെ! ഇതെന്നതാ കൊച്ചേ നീയീ പറയുന്നേ?”

“അല്ല..അമ്മയല്ലേ കൊറച്ച് മുമ്പ് പറഞ്ഞെ, ഞങ്ങളെക്കാളും ഇങ്ങനത്തെ കാര്യത്തി അമ്മയ്ക്ക് നല്ല നോളെജ് ഉണ്ടെന്ന്..അതുകൊണ്ട് ..അതുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ..എന്നാ കൊഴപ്പവായോ?”

“ഏയ്‌, എന്നാ കൊഴപ്പം! എന്നാലും പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പം...”

“എന്നത് പറഞ്ഞപ്പം? ട്രൈ ചെയ്യുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞതോ? എന്‍റെ അമ്മെ, നേരായിട്ടും എന്നും ട്രൈ ചെയ്യുന്നുണ്ട്!”

ഇവനെന്നാ പൊട്ടനാണോ? അതോ പൊട്ടന്‍ കളിക്കുകയാണോ?
സിസിലി സംശയിച്ചു.

“ഡോക്റ്ററുടെ നിര്‍ദേശം...അതുപോലെയൊക്കെ ട്രൈ ചെയ്യുന്നുണ്ട് അമ്മെ..വശം ചരിഞ്ഞും നെരേം..ഒരു തുള്ളിപോലും ഉള്ളീന്ന് പൊറത്ത് കളയാതേം...”

സിസിലിയുടെ ദേഹം നിറയെ രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞു അത് കേട്ടപ്പോള്‍.
അതിനിടെ കൊച്ചൌസേപ്പിന്റെ ദേഹം അവരുടെ തുടയില്‍ മുട്ടി.
പെട്ടെന്ന് മാറി നില്‍ക്കാന്‍ അവരുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞെങ്കിലും എന്തുകൊണ്ടോ അവിടെത്തന്നെ നില്‍ക്കാനാണ് അവര്‍ ആഗ്രഹിച്ചത്.
ഇതിനിടെ അവര്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കി സിന്ധുവോ പോത്തനോ ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി.

“ഈ അമ്മേടെ ഒരു പേടി...”

കൊച്ചൌസേപ്പ് അവരുടെ തോളില്‍ പിടിച്ച് അടുപ്പിച്ച്, അമര്‍ത്തി.
സിസിലി അമ്പരന്നു.

“ഞാനല്ലേ അമ്മെ? വേറെ ആരും അല്ലല്ലോ...ഇതെന്തൊരു പേടിയാണോ! നമ്മളെന്നാ ഇവിടെ വല്ല അനാശ്യാസവോ അവിഹിതവോ വല്ലോം ചെയ്യുന്നുണ്ടോ! ഇത് നല്ല കൂത്ത്!”

കൊച്ചുസേപ്പ് ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച് അവരെ നോക്കി.
അവന്‍റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവരുടെ മുഖത്ത് തട്ടി.
തന്‍റെ ദേഹം വിറയ്ക്കുന്നത് പോലെ സിസിലിക്ക് തോന്നി.
അപ്പോള്‍ സിന്ധു അങ്ങോട്ട്‌ കടന്നുവന്നു.
കൊച്ചൌസേപ്പ് തന്‍റെ മമ്മിയെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ആദ്യമൊന്നമ്പരന്നു.
പിന്നെ അവളത് അവഗണിച്ചു.
സിസിലി പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് അകന്നുമാറി.

“മമ്മി, തണുത്ത വെള്ളം ഇരുപ്പില്ലേ?”

ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന് അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“ഞാന്‍ ഒന്നുറങ്ങുവാ..എന്നാന്ന് അറീത്തില്ല, ഫയങ്കര ക്ഷീണം...എന്‍റെ മുറീല്‍ കാറ്റ് ഇല്ല..ഞാന്‍ പപ്പാടെ മുറീലാ