Chapter Title : പ്രാണേശ്വരി 7 [പ്രൊഫസർ]

പറഞ്ഞാൽ മതി. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറയണ്ട ഞാൻ ആ ക്ലാസ്സിലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയുമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ വന്നു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി. " "ശരി ഡിക്രൂ... " ഞങ്ങളുടെ സംസാരം കഴിഞ്ഞതും അരുൺ ചേട്ടൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു. അടിയുടെ സമയത്തു ആൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അടി കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ ഇപ്പോഴാണ് കാണുന്നത്. "ഡാ മുത്തേ,.... നീ ഇങ്ങു വന്നേ " അരുൺ ചേട്ടൻ എന്നെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്കു നടന്നു "എന്താ ചേട്ടാ " പുറത്തെത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ആളോട് ചോദിച്ചു "നീ വാ പറയാം " പുള്ളി എന്നെയും വിളിച്ചുകൊണ്ടു ജെന്റ്സ് ടോയ്ലറ്റ് ലേക്കാണ് പോയത്, അകത്തെത്തിയതും പുള്ളി എന്നെ ഷിർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചു ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് നിർത്തി, പുള്ളിയുടെ പെട്ടന്നുള്ള മാറ്റം എന്നെ ഒന്നു ഭയപ്പെടുത്തി "പുന്നാര മോനെ... ഇതാണല്ലേ നീ അന്ന് പറഞ്ഞ സഹായം " അത് പറയുമ്പോൾ പുള്ളിയുടെ മുഖത്തൊരു ചിരി മിന്നി മാഞ്ഞു. അത് കണ്ടപ്പോളാണ് ഒരു സമാധാനം ആയത് പുള്ളിക്ക് മറുപടി ആയി ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. പുള്ളി എന്റെ ഷർട്ടിലെ പിടി വിട്ടു. "എന്തായാലും നീ കൊള്ളാം. വന്ന അന്ന് തന്നെ ഒരുത്തിയുമായി ഉടക്കി. അവളെ തന്നെ വളച്ചെടുത്തു അല്ലെ.. " ഞാൻ വീണ്ടും ഒന്ന് ചിരിച്ചു "ആ നീ ചിരിച്ചോ.. ആ പെണ്ണ് കരഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് പോയിരിക്കുന്നത് അവളെ ഒന്ന് വിളിച്ചു സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്ക് " അരുൺചേട്ടൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോളാണ് ഞാനും അതോർക്കുന്നതു "ശരി. ഞാൻ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ "

ഞാൻ അതും പറഞ്ഞു പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി. അപ്പോളാണ് വരാന്തയുടെ അറ്റത്ത് മാളുചേച്ചി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത്. ഇപ്പോ ലച്ചുവിനെ വിളിക്കാൻ മാളുവിനെ ഒഴിവാക്കി പോയി കഴിഞ്ഞാൽ ശരിയാവില്ല. ദേഷ്യം വീണ്ടും കൂടുകയേ ഉള്ളു. തത്കാലം ലച്ചുവിനെ വിളിക്കണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചു മാളുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു അവളുടെ മുഖം കണ്ടതും നല്ല കലിപ്പിലാണെന്നു ഉറപ്പായി . രംഗം തണുപ്പിക്കാൻ ഞാൻ കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെടും.. "അല്ല ആരിത് വാണി മിസ്സോ...." അവൾ തിരിച്ചൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഞാൻ അടുത്തു