Chapter Title : പ്രായം 2 [Leo]

പക്ഷേ അത് എന്നെന്നേക്കും ആയിട്ടുള്ള പോക്ക് ആവണം .. കാരണം മോൻ പോയി തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ നിനക്ക് അമ്മെ എന്ന് വിളിക്കാൻ ഇവിടെ ഞാൻ കാണില്ല, ഞാൻ ഈ ലോകത്ത് നിന്ന് തന്നെ പോയിട്ടുണ്ടാവും..

നിധി - എന്തോകെ അമ്മെ ഈ പറയുന്നത്, എനിക്, ഞാൻ പാറുനോട് സംസാരിക്കാം ഈ കല്യാണത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ

" എടാ ആവളക് ഈ കല്യാണത്തിന് ഇഷ്ടമാണ്.. നി പോയി പരണതു കൊണ്ടൊന്നും അവൾ പിന്മാറില്ല."

നിധി - നിങ്ങള് എല്ലാരും നിർബന്ധിച്ച് കാണും, ശരി അവള് പിന്മാറിയാൽ കല്യാണം വേണ്ടെന്നു വെക്കുമോ.

അമ്മ - ശരി, അമ്മ വാക്ക് തരുന്നു. അവൾ ഇതിൽ നിന്നും പിന്മാറിയാൽ കല്യാണം വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാം പക്ഷേ അവൾ ഉറച്ചു നിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ ഈ കല്യാണത്തിന് നീ സമ്മതിക്കണം.

നിധി - സമ്മതം.

" അമ്മയാണെ സത്യം ചെയ്യ്."

നിധി - എടി ദ്രോഹി ചേച്ചി..നിനക്ക് വച്ചിട്ടുണ്ട്.

" നീ സത്യം ചേയുനിന്ന്ഡോ.."

നിധി - അമ്മയാണെ സത്യം, നിങ്ങള് എല്ലാരും പറഞ്ഞ പോലെ ചെയ്യാം.

നിധി കാര്യമറിയാതെ പെട്ടെന്ന് സമ്മതമാണെന്ന് പറഞ്ഞു, സത്യവും ചെയ്തു. എനിക്കും വേണ്ടിയിരുന്നത് അതുതന്നെയാണ്.

അവൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ കൈ കയുകി ബൈക്കിൻ്റെ ചവിയും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയി. പാറുവിൻറെ അടുത്തേക്ക് ആയിരിക്കും.

ഞാൻ ആപൊള് തന്നെ പാറുനെ ഇവിടെ നടന്ന സംഭവം ഓക്കേ വിളിച്ചു ആരിയിച്ചിരുന്ന്. അമ്മായിയോട് പറയാനും പറഞ്ഞു. മാത്രമല്ല കൈ മുറിച്ചതും ഹോസ്പറ്റലിൽ ആയതു ഒന്നു ആവനോട് പറയണ്ട എന്ന് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിരുന്നു.

************

വണ്ടിയിൽ പോകുമ്പോൾ ഞാൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു ഒന്നു ബാംഗ്ലൂരിൽ പോയി വന്നപ്പോൾ എന്തൊക്കെ ഉണ്ടായത്. എന്നാലും ഞാനും പാറു മയി കല്യാണം എങ്ങനെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഇങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. മനസ്സിൽ ആകെ പൊട്ടിത്തെറിയാ. പെട്ടെന്ന് തന്നെ അമ്മാവൻറെ വീടെത്തി. അമ്മാവൻ വീട്ടിൽ ഇലെന്ന് തോന്നുന്നു. വണ്ടി കണുന്നില്ല.
ഞാൻ എൻ്റെ ബുള്ളറ്റ് പോർച്ചിൽ വച്ച്. വണ്ടിയുടെ സൗണ്ട് കെട്ടിട്ടവണം, അലേൽ അമ്മ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കാണും ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്