Chapter Title : പ്രായം 2 [Leo]
എന്ന്.
ഞാൻ മുഖവരാ ഇല്ലാതെ കാര്യം അമ്മായി യോടു ചോദിച്ചു.
" അമ്മായിക് തോന്നുന്നുണ്ടോ പാറുവിന് യോചിച്ച.. പയ്യൻ ആണ് ഞാൻ എന്ന്."
അമ്മായി - നങ്ങൾക് സമ്മതം ആണ് മോനെ ഈ കല്യാണത്തിന്.
"അപ്പോൾ എല്ലാം അമ്മായി കൂടി ആരിനൊണ്ട് തന്നെ ആണല്ലേ, അമ്മാവനും ഇതേ അഭിപ്രായം ആയിരികുമാലെ. എവിടെ പാറു എനിക്ക് അവളോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം. "
അമ്മായി - മോൻ വാ അവൾ അകത്തു അവളുടെ റൂമിൽ ഉണ്ട്.
ഞാൻ ആകത്തു കയറി. അവളുടെ മുറി മുകളിൽ ആണ്.
അമ്മായി - മോൻ ചെന്നോ.. അമ്മായി കുടിക്കാൻ എടുക്കാം. അതും പറഞ്ഞു അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
പാറുവിന് നങ്ങള വീട്ടില് ഉള്ള അതെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഞങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ വലിയ പെണ്ണയി എന്ന് പറഞ്ഞ ഒരു വേർതിരിവ് കാണിക്കുന്നത് ഇതുവരെ എൻറെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അത്രയ്ക്ക് വിശ്വാസമായിരുന്നു അമ്മായിക്. ഇനി എൻ്റെയും പാറുൻ്റെയും കല്യാണമൊക്കെ മുൻപേ തീരുമാനിച്ചു വച്ചതാണോ... ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച്.. ഞാൻ മുകളിൽ കയറി.. അവളുടെ റൂമിൽ, റൂം വാതിൽക്കൽ എത്തിയതും അവള് ആരോടുതോ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുക എന്ന് മനസിലായി..
പാറു - ശരി നിഖി ... ആഹ ഇവിടെ എത്തിയടുണ്ട്. ഞാൻ വെക്കുക. ഒകെ.
അവള് എന്നെ നോക്കി ഫോണിൽ പറഞ്ഞു.
എന്തോ കള്ളനുപോയ സാധനം തിരിച്ചു കിട്ടിയ അശ്ചാര്യതോടെ ആണ് അവള് എന്നെ നോക്കുന്നത്. ആ നോട്ടത്തിൽ നിന്നു തന്നെ എന്തോ പന്തിയല്ല എന്ന് മനസിലായി.
" ചേച്ചി.. "
അയ്യോ വീണ്ടും നവിന്ന് സ്ലിപയി.
" അല്ലാ പാറു, ഇത് എന്താ തലയിലും കൈയിലും, എന്താ പറ്റിയത്."
പാറു - വണ്ടിന്ന് വീണതാ..
" വേദനയുണ്ടോ.."
പാറു - ഇപ്പൊ കുഴപില്ല
അവള് ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു..
പെട്ടന്ന് അവളുടെ തലയിലും കൈയിലും കേട്ട് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു.. മനസ്സിൻ്റെ ഉള്ളിൽ അവളോട് ഒരു പ്രതേക അറ്റാച്ച്മെൻ്റ് ഉണ്ട്.. അതു അവള് ചേച്ചിയുടെ സ്ഥാനത്ത് ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ലന്ന് എനിക് ഉറപയിരുന്നു എന്നാലും മനസ്സ് അങ്ങെനെ അണന്നു പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു. വന്നെ
💬 Comments
View all comments